05-10-17

in de naam

Je lijkt me iemand die heel veel voelt.
"Daarom teken ik. Al tekenend krijg ik vat op de werkelijkheid. Als ik lang geen potlood of penseel heb vastgehad, word ik onrustig. Ik vraag me vaak af hoe mensen dat doen: een stolp over hun emoties plaatsen en olifantenhuid kweken. Ik ben er nog altijd niet in geslaagd. (lacht)

"Noem mij naïef of onbezonnen, maar ik kan mijn emoties totaal niet doseren. Wat ik voel, komt vrij hard binnen en moet er meestal meteen weer uit. Het helpt dat ik een vrij evenwichtig leven leid. Ik heb al 22 jaar dezelfde vriend, die gelukkig even passioneel is als ik. Wij konden elkaar geen twee uur missen of we begonnen al liefdesbrieven te schrijven. Ik heb veel geluk gehad dat ik zo snel de juiste ben tegengekomen, anders was ik mezelf waarschijnlijk onderweg verloren.

"Het is eigenlijk simpel: ik ben erg positief ingesteld, maar als ik triest ben, huíl ik. En dan bedoel ik niet zacht een traan wegpinken, nee, echt snikken en stikken. Ik heb er geen controle over. Niet dat ik zo dramatisch ben, hoor. Eerder gevoelsmatig; ik kan niet doen alsof."
...
"Ik omschrijf mijn eigen werk het liefst als suggestief: weinig lijnen, maar wel krachtige. Kleine verwijzingen roepen vaak meer op dan het hele verhaal. Dat heb ik van mijn vader. Ik herinner me nog dat hij zei dat je in plaats van de vrouw beter haar lippenstift beschrijft die op het glas achterblijft wanneer ze weg is.

Bron: De Morgen - De naam van de vader

Bijna twintig jaar nadat Herman de Coninck stierf in Lissabon, is Laura (38) nog altijd het 'miniatuurmensje' uit de gedichten van haar vader. Hij dichtte wat hij niet kon uitspreken, zij tekent het. "Af en toe moet ik weer even met hem praten."
Jana Antonissen

04-10-17

verzameling zinnen


Alles - droom en realiteit, verleden en heden - zit vol leven en licht bij Verbogt.
Juist dan komt de dood harder aan. Zo beschrijft Licia op een gegeven moment het overlijden van haar vader:

'[...] de glans in zijn ogen vervaagde. Ik moest aan inkt denken die als je aan het schrijven bent heel even glanst en daarna droog wordt, je ziet het bijna niet gebeuren.'

Bron: Het Parool -  Bijna tastbaar leven op papier - Arie Storm


Wordt vervolgd.

09:44 Gepost in zinnen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook