20-02-17

Van de Schoonheid en de Troost - Kopland

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=L0zCfGTadEU

 
www.youtube.com
Journalist Wim Kayzer interviewt Rutger Kopland. Het werk van de Nederlandse dichter wordt wel omschreven als natuurpoëzie. Hij vertelt in zijn werkkamer ...

 

19:30 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

18-01-17

de uitvinder

 

Zijn brieven

 

Dit zijn zijn brieven, ze ruiken naar
oud papier, de inkt is grijs

ja, zo was zijn handschrift, zo zagen
zijn brieven er altijd uit, dit was hij

schrijven is uitvinden wat er in je leeft
op dit papier heeft hij dat geprobeerd

schrijven is lezen, een poging te lezen
wat een ander leest – die ander was ik

...


Uit: 'Een man in de tuin' - Rutger Kopland 
Uitgeverij G.A. van Oorschot, Amsterdam 2004

                                                           ...

" schrijven is uitvinden wat er in je leeft "

 

Lire c'est écrire

 

Laat ik naar mezelf schrijven. Lankmoedig.
Mij lezen en dan zeggen: jij probeert het.
Elke dag. Weerloos. Meermaals moedeloos.

Blijf vinden. Wat je niet zoekt. Jezelf. Een ander.

Alles komt aangespoeld.
Aan de oevers
van je woorden. Dat nest van papier.

Trouvailles. Stop ze weg. Als je ze ooit wil vinden.

 

 

PS.
Ik ben een strandjutter. Ik jat zinnen. Of een woord.
Overboord gevallen.

Van een Kopland.
Dat kabbelende leeslint.

En ik een tuinman. Die letters plant. Woorden om te rooien.
Maar geen jonge sla.

Want daar groeien enkel zijn tranen van.

 

                              ...

 

 

Jonge sla

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen, kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.

------------------------------
uit: Alles op de fiets (1970)

 

 

 

21:16 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

25-07-16

Omdat

21-07-12

 

In de schaduw van K

 
Omdat ik dichter
bij je wil zijn.
Je geur van vroeger.
En hoe het was.

De appelbloesem
in je ogen
en de lege plekken
in het gras.

Omdat ik nooit
geworden ben wie ik was.
Maar nog altijd
later in mijn vaandel draag.

Dat weemoedig jongetje
bij een bedje sla.
En aangedampte brilleglazen.

Waarmee ik beter zag.

 

 ...

25 juli 2016 

 

Omdat
de ochtend een ouverture is.
En het woord
de dag schept.

Zoals God.

Blijf ik zoeken
naar zingeving.
Om de lege plekken
in mij te vullen.

Met een dichter of een Muze.

 

PS.
Ik dank de goden van de Techniek.
Zij lieten mij vanochtend de dode Kopland zien.
Terwijl hij sprak. Traag en lijzig. Doordacht.

Zoals je van een dode mag verwachten.

De Taal van het Verlangen.
Zonder begin of einde.
Maar daar tussenin.

Een lege plek met gemis.

 

 

 285219

 

11:06 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

14-04-14

Fontanel

 

Al lijken we van steen,
ergens zit er een fontanel.
In ons beton.

Een wak. In het ijs van onze huiver.
Voor elkander. De weke plek
van jonge sla in september.

Waardoor kwetsbaarheid
insijpelt. Het vlies van ons verstand
scheurt. In het vruchtwater van ons verlangen.

Naar een lege plek. Voor een ander.

 

 

 

 

PS.
Mijn bed is filosofisch van textuur.
Een matras gedachten.
Vooral de snippermomenten. Knippermomenten.

's Nachts. Als de tijd nog slaperig
z'n vleugels openspreidt. Een nachtvlinder.
Op de tast.

En dan fladdert er zo'n woord door m'n hoofd.
Onverwacht. Van waar komt het? En waarom?
"Fontanel".

Een wak in de nacht?

 

 

 

 202333

 

09:45 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

03-02-14

My loving guardian

 


Sommige dichters
worden week van jonge sla in september.
Verlangen naar
een lege plek in het hoge gras.

Zij schrijven
op een canvas.
Van zachte metaforen
als wiegend koren

op een zondagmiddag.

Wij de analfabeten
moeten rondkomen
met alledaags verdriet
van afgebroken dromen.

En niemand die het ziet.

 

 

 

 

PS.
Gelukkig zijn er de dichters die ons vertalen.
Tot wie we zijn.
Ongeschreven in ons hoofd. Ongehoord
in vreemde oren.

Als de pijn niet over drijft.

 


http://www.youtube.com/watch?v=islwWH94X00

 

 

 

194717

10:15 Gepost in Dagboek | Tags: kopland, steiner | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

19-08-12

Vergeving

 


Zaterdag
Ook Kopland is dood – Willem van Toorn vertelde het me.
Ik heb korte tijd plezier aan zijn werk beleefd, toen ik een jaar of zeventien was –
daarna begon de mengeling van sentiment en Griekse natuurfilosofie me te vervelen.
Vervolgens leerde ik hem persoonlijk kennen, in de werkkamer van Herman de Coninck,
die hem als een hond bewonderde, wat mij erg verbaasde.

Ik draai de film der jaren over zijn spoelen Spijt en Geheugen terug.

Kijk, daar heb je hem: hij noteert ‘Kopland’ in de marge van een nieuw gedicht
dat Herman hem ter beoordeling voorlegt; hij zit zich daar, ...
als een ijdele, geldbeluste, minzaam doenerige, alles bij elkaar nogal geborneerde man te ontpoppen,
die mij nog altijd met ‘Bruno’ aanspreekt, wat ik hem nog altijd niet vergeef…

(Over de doden… maar ik heb een Komrij in mij, zoals ik een
moslimfundamentalist in mij heb.)
Des te charmanter is Van Toorn, die, naar mijn smaak,
ook een veel betere dichter is (sympathie en bewondering:
het blijft moeilijk die Siamezen te scheiden).


Blog Benno Barnard - Knack.

...

Sommigen woorden worden door de tijd uitgehold
en door cultuur weer gevuld.
Neem nu: vriend. En denk aan 'Facebook'.

Ik vrees dat ik onbekwaam ben
om aan mijn kleinkinderen het woord 'vergeving'
uit te leggen. Ik ben tenslotte geen Mechelse Catechismus.
En hoelang zal dit anachronisme nog overleven in 'de dikke'.

Deze tijd werd enige jaren geleden overspoeld
door 'spijt'. Sorry voor dit. En sorry voor dat.
Geen vergeving zonder spijt. Conditio sine qua non.
Maar je kan natuurlijk ook 'spijt' veinzen.

Of 'faken' (dit versta je beter).

Ook het 'voorwerp van de vergeving'
is onderhevig aan inflatie en devaluatie.
Het foute gebruik van een 'voornaam' kan reeds aanleiding zijn
tot 'niet vergeven'.

Het blijft mij verbazen met welk gemak geletterde mensen
analfabeet worden. Inzake mededogen.  En deemoed.
Woorden klaar voor het vilbeluik van deze tijd.

En zo kan ik er nog wel een paar opnoemen.


 

140.540

21-07-12

In de schaduw van K

 



Omdat ik dichter
bij je wil zijn.
Je geur van vroeger.
En hoe het was.

De appelbloesem
in je ogen
en de lege plekken
in het gras.

Omdat ik nooit
geworden ben wie ik was.
Maar nog altijd
later in mijn vaandel draag.

Dat weemoedig jongetje
bij een bedje sla.
En aangedampte brilleglazen.

Waarmee ik beter zag.

 

 

 

PS. Stiekem nestel ik me weer onder de L & P. Met schroom en schaamte. Maar dit is mijn nest. Neem me niet kwalijk.

 

11:49 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

19-07-12

Ook de goden sterven

 


In ´Trouw´ vandaag resoneert het interview van Kayzer en Kopland.
In een ander artikel zijn drie ´jonge´ dichters aan het woord over de invloed van het werk van Kopland.
Zij herkennen het bijna niet, op hun eigen werk dan, vinden het ´te af´, netjes, weinig schokkend.
Ieder zijn wereld.. 
...

Naar aanleiding van de dood van Kopland, kreeg ik vorige reactie.
 
...

 
Ach, zij h-erkennen wellicht enkel hun eigen navel.
 

 
Het zal wel altijd zo geweest zijn.
De jeugd die licht en ruimte zoekt. Weg onder de schaduw van hun vaders. Maar ach, was Willem Kloos al niet 'god in het diepst van zijn gedachten'.
 
Er zijn vele kleine goden tegenwoordig.
Zij schreeuwen om aanbidding.
Maar vroeger was er slechts papier voor de verafgoding.
Nu een veelvoud van tabernakels.
 
Hartelijk dank voor de prachtige link die u meestuurde.

http://whotalking.com/youtube/kopland

Ik hoorde een 'lege plek' voorlezen door een dame.
En schrok van de leegte. Geen spoor van ontroering
voelde ik.
Maar toen ik weer naar Kopland luisterde, was het precies
of de plek gevuld werd. En ik mocht blijven.
 
Ik verplichtte me tevens de stem van Heytze
in deze kamer binnen te laten.
O, wat was ze iel en springerig. Opdringerig jong.
 
Ach, natuurlijk zijn mijn jaren
de paden van herkenning.
De rust van een spatie. De patio van de interpunctie.
Het trage ademhalen, het wit van de stem.
 
Ik ben meer en meer een oude man.


 
 
 

 PS.

http://whotalking.com/youtube/beauty+and+consolation

Absoluut kijken naar Steiner en Nussbaum. Voor zover ik me herinner konden zij mij het meeste boeien. (Met Kopland.)

 
Kijk naar Steiner in dat modest pulletje. Hij die in Princeton woont. De heimat van Einstein en Thomas Mann. De welstellende filosoof luistert naar muziek op een krakkemikkig pick-up'je.
 
Logisch toch, het universum zit in zijn hoofd. En zijn rijkdom ook.
 

 

10:41 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

16-07-12

Dag dichter

 


Ik luister naar de verzen
van de regen
het gefrazel van de hagen

en hoor je adem

in mijn tuin
ligt menig lege plek
alleen

en niemand om te blijven.


...

 


Dichters zijn nutteloze wezens
op balansen
en niet beursgenoteerd

hun activa
zijn niet geworteld
in geldelijke grond

maar licht als het leven
buigzaam als beton
en balorig als klaprozen

langs de bermen
van lief en leed.

 

 

 

 


136.950

09:58 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

15-07-12

Een lege plek

 
 

Er zijn vele soorten.
Die van gemis.
En die van verlangen.

Aan tafel.
En in bed.
Bij het opstaan. En het slapen gaan.

Maar het meeste
lege nog.
Daar tussenin.

 

 

 


http://hetlegenest.skynetblogs.be/

 

 

 

 

Jonge sla is goed voor je geluk

 


Geluk is gevaarlijk


Is het omwille van de droevige zomer,
maar ze vallen als herfstbladeren.

Verleden week trok de sikkeneurige heer G.K.
de deur achter zich dicht. Op weg naar het Vaderhuis.
Nu blijkt ook Rutger Kopland
ons achtergelaten te hebben.

Bij Kopland
denk ik steeds aan een aimabele man.
Zachte stem, zoekende woorden.

Geen afbreker, maar een opbouwer.

Momenteel, lukt het me niet
wat zinnigs te schrijven.
ik ga op zoek naar de videoband.
Uit de reeks 'Van de Schoonheid en de Troost'
van Wim Kayzer.

Eén uur lang bij de dichter in zijn 'achterhuis'.

 

...

 

De Nederlandse dichter en schrijver Rutger Kopland is afgelopen woensdag overleden.
Dat meldt de Groningse literaire website Tzum. Kopland werd 77 jaar.
De oorzaak van zijn overlijden is nog niet duidelijk.
De auteur, geboren op 4 augustus 1934, is van huis uit psychiater
die zich onderscheidde vanwege zijn onderzoek naar depressiebestrijding,
maar werd vooral bekend met zijn gedichten.
Rutger Kopland is een pseudoniem voor de naam Rutger P. Hendrik van den Hoofdakker.

Onder de naam Kopland publiceerde hij sinds 1966 meer dan tien bundels met poëzie en essays,
hij debuteerde met de dichtbundel Onder het vee.
Zijn meest recente bundel is Toen ik dit zag, uit het najaar van 2008.
Een nieuwe druk van zijn Verzamelde gedichten verscheen in 2010.

In de loop der jaren ontving hij diverse onderscheidingen voor zijn poëzie,
waaronder de PC Hooftprijs in 1988 voor zijn gehele oeuvre.
Het meest bekende gedicht van Kopland is waarschijnlijk Jonge Sla uit 1970.
Hiernaar zijn sindsdien een tijdschrift en een toneelgroep vernoemd.

 

Jonge sla

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje

aardappelen, kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.

Uit: Alles op de fiets
G.A. van Oorschot


 

 

 

136.846

10:43 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

14-08-11

Kopland

 

"Een dichter moet kijken naar wat er is." zei de man.
En hij kon het weten, want hij was grijs en wijs.
En een groot dichter. Met een bekroond oeuvre.

"Een dichter beschrijft de werkelijkheid zoals ze is.".
En hij keek naar Breughel.
En de woorden die nog moesten komen.

Raar, dacht ik, want ik kijk liever naar wat er niet is.
Het fluisteren van de wind, het wit tussen de woorden,
de geur van bloemen en het groeien van het koren.

Ik schep de wereld die God achterliet.
In mijn hoofd. Zo veel dat er niet is. Zo weinig dat er is.
En toen wist ik: ik zal nooit een dichter worden.

 

 

102.484

 

27-05-10

De onvoorzichtigheid van een lege plek

 


De navel is noch mijn epicentrum, noch mijn eindbestemming. Ik laat het pluisje zitten.
Onaangeroerde narcis.

Maar als we niet meer troost vinden in 'het nutteloze',
wat rest er ons dan nog? Weerloos als we zijn.
In welk benepen (denk)wereld eindigen we dan.

Die van de criminele bonussen van een Ceo. De arrogantie van de Macht. Het Grote Gelijk van het Geld. Vraagteken.

Mijn excuses, lezer, maar als ik de hautaine sjiek zie
van Baron B. en zijn blauw gestreepte pak,
dan merk ik balansen, dollars, hebzucht. En een grijze man die vergeten is dat hij ooit een korte broek aan had...

Neen, ik blijf streven naar de onvoorzichtigheid
van rijm op takken, beduusde dichters,
leeslinten tussen dikke boeken
en de waanzin van schoonheid ...

Maar een pelgrimage of boetetocht
voor deze zonde, neen lezer, doe ik niet.

 

 

 

 

"een lege plek voor iemand, om te blijven"

 

11:48 Gepost in Dagboek | Tags: kopland | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

12-04-10

Het zesde en negende

De kerk zegende nooit
het zesde en negende
tenzij in smetteloos wit
of een imitatie ervan.

Ik schrok dan ook zozeer
als de tuinman en de dood,
toen ik vanmorgen
Kopland inzag.

En geil, kut en Blackbird
tussen mijn benen,
in een gewoon gedicht las.

En toen herinnerde ik me
dat hij een psychiater was
en wellicht vele gevreesde verboden

tussen zijn patiënten had.

 

 

08:00 Gepost in Dagboek | Tags: kopland, blackbird | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook