02-08-17

A prima vista


Het is bedrieglijk. Techniek is niet alleen spierbeheersing, maar ook gedachtenbeheersing. Je moet denken: de stemvoering horen, op de plaatsing van handen en vingers anticiperen, vooruit denken om tempo, dynamiek en frasering vorm te geven. Een groot gedeelte van de training speelt zich af in het hoofd. Dit vraagt nog meer discipline dan het studeren aan het klavier. Zittend achter de piano zorgt de traagheid van het lichaam er wel voor dat je niet opstaat, maar gedachten zijn zo licht, zo onverhoeds wendbaar dat het bijna niet te doen is om ze in het gareel te houden.


Ze was een slaaf van het spelende lichaam tijdens de eerste bestudering van de variaties. Daarom werd het niets, althans niets meer dan een behendigheidsexercitie.

Uit Contrapunt pag. 12 - Anna Enquist

                                                                   °°°

 

 

A prima vista

 

Zij ligt in mijn handen als een partituur.
Onwennig.
Alsof ik haar voor de eerste keer aanraak.
Open blader.

Zacht als een zomerbriesje. Bang als een kind.

Dat denkt dat de noten gaan vliegen.
Ongemerkt.
Zoals ze gekomen zijn.
Onzichtbaar.

Als de tijd.
Tenzij in verdriet.

 



PS.
Ik herlees Contrapunt van Anna Enquist.
Ze ontroert me.
Het boek voelt als een vrouw.

Kon ik ooit maar één zin schrijven die haar nadert.

 

https://www.youtube.com/watch?v=cXrVD9taGi0

 
 
www.youtube.com
De Libris Literatuurprijs 2009 bij Casa Luna. Bekijk het filmpje van een van de genomineerden: Anna Enquist.

 https://www.youtube.com/watch?v=EO6-ngnAptA

 
 
www.youtube.com
Boek: Het Geheim

 

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=fzgFx2fCPd0

 
 
www.youtube.com
http://www.vpro.nl/boeken Gedurende een dag schrijven geeft Anna Enquist ook gehoor aan Bach en de kastanje. DichterBij is een serie over eigentijdse Vlaamse...

 

15:38 Gepost in Dagboek | Tags: anna enquist | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

21-06-16

Wachten... een belachelijk verlangen

 

Ik zondig. Tegen de luiheid.
Mijn stofzuiger staat tegen de stoel
als een kwispelende hond.
Voor zijn wandeling.

Maar ik ben het baasje.
Van het stof.
En zijn territoria.
Alles moet wachten.

De bloemrijke kasten,
de gekruimelde grond.
En de afwas op het aanrecht.
In de geduldige keuken.

Zij kent mij. Godot.

Mijn nukken en grillen.
Het leven van de pannen
en de dingen.
En de spannende verhalen.

Met Maria. De Casta Diva.

 


PS.
Ik ben overtijd.
Niet zwanger, op mijn leeftijd is dat af te raden.
Maar wel te laat. Volgens schema.

Dat ken ik al mijn ganse leven.
Mijn gemiste kansen
bij de bloemetjes en de bijtjes.

Voor het preludium van de ochtend.
Nam ik de tijd.
Nu lever ik mij over aan de penitentie door arbeid.

En dat allemaal door de schuld van Adam en Eva.

  

http://www.vpro.nl/boeken/speel.WO_VPRO_4209718.html

 
www.vpro.nl
Gedurende een dag schrijven geeft Anna Enquist ook gehoor aan Bach en de kastanje. DichterBij is een serie over eigentijdse Vlaamse en Nederlandse dichters. De filmpjes zijn bonbonnetjes met twee heerlijke smaken: een gedicht en een schets uit het dagelijks leven van de dichter. Smul ze! Iedere maandag verschijnt er op het VPRO Poëzie YouTube-kanaal een nieuwe aflevering van DichterBij. Abonneer je nu en je mist er niet een. Alles over schrijvers, poëzie en literatuur bij de VPRO vind je op www.vpro.nl/boeken.

 

11:33 Gepost in Dagboek | Tags: anna enquist | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook