27-03-18

Il n'y avait d'autre vie que les souvenirs

 

23-03-13

Mijn akte van bestaan

 

"Il n'y avait d'autre vie que les souvenirs. Elle pensa soudain que la vie était uniquement ce qui était passé.
Rien n'existe hors de la mémoire." (1)

 

Ik ben diep in mijn bestaan gekropen.
Bij gebrek aan licht buiten.
En dan ga ik op zoek naar een oude bekende.

Meteen herken ik 'm.
Hij verandert niet. Ondanks de verdwenen jaren.
Een mistroostig jongetje.

De lente is onbarmhartig kil en donker.
Ik wacht op de paasbloemen.


...


Ik ben een erg modale man.
Althans gemeten
aan mijn ijkpunten.

Mijn leven ligt rimpelloos te wachten
als de vijver
tijdens een bladstille dag.

Connie rust op mijn schoot.
Onbarmhartig gekreukeld
tussen twee covers.

De wind is barmhartig.
Hij geurt. Naar april en de struik
van wie hij het parfum
door m'n tuintje draagt. Nu al eenëntwintig jaar.


"Il n'y avait d'autre vie que les souvenirs. Elle pensa soudain que la vie était uniquement ce qui était passé.
Rien n'existe hors de la mémoire." (1)


Connie est une grande dame.
Zij troost mij in haar nietigheid. Sa tristesse.
Verdriet heeft geen status.

Al trachten sommigen ook aan emoties
sterren toe te kennen.
Tranen bij Hazes zijn al vlug plebejisch.
Die om Bach krijgen aristocratische allures.

Maar hier in dit huis
woont een doodgewoon jongetje.
Hij noteert ijverig zijn leven. Van elke dag.

Omdat hij anders niet zou bestaan. Later.

 

 

 

PS.1
Citaten uit 'La jolie Madame' - Andrzej Szczypiorski
genoteerd in
'Logboek van een onbarmhartig jaar' - Connie Palmen
pag. 105.

 24-04-12

 

 

 

PS.2018
Nog elke dag werk ik
aan mijn alfabetisch bestaan.
Meer wit dan zwart.

Mijn zwart werk is niet verhandelbaar.
Onhandelbaar lichtzinnig.
In mijn ondraaglijke lichtheid.

Verdampt nog voor het papier mijn herinnering zichtbaar opslaat.

 

 348099

 

Commentaren

'Omdat hij anders niet zou bestaan. Later'.


Daarom dat we schrijven. En liefhebben.
Alleen denk ik minder aan 'later' dat nog steeds te abstract is voor mij.
Ik heb al moeite genoeg met geloven dat ik vandaag besta.

Gepost door: Ella-Louise | 28-03-18

Reageren op dit commentaar

"Ik heb al moeite genoeg met geloven dat ik vandaag besta."


Juist! Ik ook.
Daarom schrijf je. Voor later.
Het is als een foto waarop iedereen lacht.
Een bewijs voor later.

We waren gelukkig. Ooit.

Gepost door: Uvi | 28-03-18

Dag vreemde man

Neem nu vandaag. Of morgen.
Lente of winter.
Telkens ben ik een andere man.

Soms kijk ik in de spiegel.
Om te zien wie ik ben.
Ik vertrouw hem niet.

Ik schrijf woorden.
Om ze nadien te lezen.
Misschien ontdek ik zo wel, wie ik ben.

Ik kijk in de ogen.
Van een geliefde. Spiegel me.
In haar verlangen.

Soms herken ik me.
In de vreemdeling die ik ben.
Ik groet hem vriendelijk.


°°°

Via het verleden naar het heden...

Gepost door: Uvi | 28-03-18

'Ik kijk in de ogen.
Van een geliefde. Spiegel me.
In haar verlangen.'

Je kunt het alleszins mooi verwoorden.
Ik heb het er eens ooit over gehad in een blogpost, denk ik. Over Sartre en de objectivering van de Anderen.
En hoe we onszelf nooit echt kunnen kennen omdat onze blik niet naar binnen is gericht.
Mensen die te hard roepen 'zo en niet anders' te zijn heb ik altijd gemeden. We doen maar wat, met ons allen... en hopen dat iemand zegt dat het goed is.

Gepost door: Ella-Louise | 28-03-18

Reageren op dit commentaar

Het meisje spéélt dat ze niet in de gaten heeft dat hij haar wil versieren, de ober spéélt dat hij niets liever doet dan zijn klanten te bedienen.
Een vrij mens speelt een rol van iemand - die hij niet is. Treffende observaties van Jean-Paul Sartre in de integrale vertaling van zijn hoofdwerk: Het zijn en het niet.

Uit: FM nr. 3/2003
Hoe vrij zijn wij? Het antwoord van Sartre - Ger Groot

...

"Een vrij mens speelt een rol van iemand - die hij niet is."

Herkenbaar.

http://uvi.skynetblogs.be/zelfportret/
Zelfportret :


Idylle

Jij kijkt me aan
ik ben een flaneur
een straatbeeld

je leest me

er staat niet wat er staat
ik ben niet
die je ziet

maar slechts een voorstelling van je verbeelding.

Gepost door: Uvi | 28-03-18

Niets heeft betekenis uit zichzelf.
Alleen de betekenis die jij eraan geeft.
Dat is vrijheid.
En dat is verantwoordelijkheid.
Jij, alleen jij, moet betekenis geven.
En steeds opnieuw.
Vrijheid is niet een vast gegeven.
Alles behalve.
Het is niet een wilsbesluit dat je één keer in je leven neemt.
Je moet je steeds vrij maken bij iedere mens die je ontmoet
en elke keer dat je in de spiegel kijkt.
Daarom word ik iedere dag opnieuw geboren.
Om naar de wereld te kijken, alsof ik die voor het eerst zie.

Uit: Bekentenissen van een optimist - pag. 43-44
Oscar van den Boogaard

Gepost door: Uvi | 28-03-18

Post een commentaar