23-03-18

de helden van mijn herinnering

 

22-03-11

De fractalen van een herinnering

 
 


Hoe zij oplost
tot een illusie
een anachronisme

in mijn leven
een voetnoot van de liefde
licht als een vergetelheid

de eeuwigheid van een ogenblik
in de verdwenen tijd

 

                                                           °°°

 

 

22-03-10

Niemands meester, niemands knecht.

 


Johan Anthierens.
De vrijbuiter, de blauwe ridder, de kwajongen,
de succulente schrijver. De scherpe polemist.
Aan papier kan je jezelf pijnlijk snijden. Ook aan een ander.

Johan A. werd populair in Vlaanderen via de Wies Andersen Show.
Zeker met zijn (toen nog memorabele en relevante) uitspraak: 'Ik ben gelukkig gescheiden'.
Meteen bestegen onze katholieke moraalridders hun pen
om de molenwieken van deze 'vrijheidsstrijder' in te korten.


Tien jaar geleden nam kanker hem te grazen.
Op kanaal Z, eigendom van één van z'n vele vroegere werkgevers,
dacht men nog even terug aan hem.

Toch ontluisterend voor mij, één van z'n vele bewonderaars.
Blijkt nu dat de pannelleden van de Wies Andersen Show,
waarin hij dat spitante statement deed, vooraf de vragen toegespeeld kregen.

Hoe briljant vals.

Hoe kon deze man die elke zweem van 'oneerlijkheid'
aankloeg en bevocht, meegaan in dit bedrog.
'Om den brode' blijkt nu. Tja ...
Mick Clinckspoor kon er niet meeleven en verklapte het aan Humo.
Johan noemde haar toen Mick Klikspoor.

Ach, ook helden blijken maar mensen te zijn.

 

 

347818

 

 

Post een commentaar