26-03-18

Straks zal ik je openen

 

05-06-10

 

 

Straks verander ik me in een lezer


Ik schrijf naar jou. Enkel voor jou.
Hier breek ik het wit af.
Om woorden te metselen.
Tot wij erin kunnen wonen.

Ik sloof me uit. Tot na de komma.
Om jou te behagen.
Ik luister en zie. Om jou later te horen.
Tastbaar te lezen. In oude woorden.

In de stad
schrijf jij de straten vol.
Die we thuis plaveien
in het oksel van onze dromen.

Kijk even naar boven.
In dat banale blauw
staan de letters al te popelen.
Nu slaap je nog. In mijn vingers.

Straks zal ik je openen.

 

                                             °°°

 

 

 

 

 

PS. 2018
Het is ochtend. En bouwverlof.
Geen metselwerk meer. Maar huishoudelijk avontuur.
Een plumeau voor het afstoffen. Een dweil over vergeten plekken.

Mijn woorden worden oud.
Ze vergeten.
Zoals hun baasje.

Zinnen afgebladderd. Als slecht onderhouden verf.
Hoelang nog, wacht ik als een zondagsschilder.
Op wat blauw.




348012

Post een commentaar