23-01-18

Mijn woorden hebben geen jas aan

 


Mijn woorden hebben geen jas aan

en mijn lettergrepen
zijn ongewapend,
paragrafen nog lang geen para's

het is de liefde

die ze om zich heen verlangen
dat tastend gemis
en weerloos verzet

tot in de overgave.

 

 

 

PS.
Woorden hebben geen jas aan.

Deze enkele woorden uit de documentaire over de acteur Michel Van Dousselaere,
die aan afasie lijdt, zijn mij meer waard

dan een bundel fuckende konijnen.

Hoe genadig wreed kunnen ze mij ontmantelen.

Hoe wraakroepend

kan een jury futiele zinnen bekronen.

Hoe verdraagzaam, misschien zelfs laf,

kan papier zijn om dit op de huid te dulden.

 

 

PS.
De witte fuckende konijnen.
Met die cyclus gedichten, in 2004 gepubliceerd in het tijdschrift Yang, maakte Els Moors naam als dichteres.


‘de witte fuckende konijnen fucken
en zij fucken samen het dak plat
zonder afstandsbediening...

enzoverder...

 

 

Post een commentaar