12-01-18

tussen alpha en omega

 

tulpen67dded6a-34b3-11e7-a8ec-57bb86aad8ac.jpg
Fotograaf is mij onbekend

 

‘Wat er na mijn dood van mij moet worden? Ik heb meer vertrouwdheid met een graf; van al wat overblijft, is dat het mooist. Er hoeft niets op te staan; ik zou het triest vinden als je mijn leven in één zin kunt samenvatten. Over mijn begrafenis heb ik nog nooit nagedacht, maar ik vermoed dat ik wel inspraak zal willen in de voorbereiding. Alle schrijvers en filosofen lijden aan mededelingsdrang: we denken dat we van alles moeten zeggen aan de wereld. En een begrafenis is een moment van enorme focus: als mensen afscheid nemen, wordt er scherp geluisterd. De woorden die dan worden uitgesproken, worden lang onthouden. De dood is een heel talig moment, waar spreken veel centraler staat dan in het leven; we tateren hele dagen, maar alleen aan onze laatste woorden wordt zoveel gewicht gegeven. Dus ja, daar schrijf ik wel nog een A4’tje voor.’

 Ignaas Devisch - Vlaams filosoof, professor aan de UGent. Bekend van ‘Ziek van gezondheid’ en ‘Rusteloosheid. Pleidooi voor een mateloos leven’.

Het einde - In deze reeks blikken schrijvers vooruit op het grootste aller mysteries: de dood. Zien ze hun eigen sterfscène al voor zich? Vertrekken ze met de pen in de vuist?

Opgetekend door Gaea Schoeters - De Standaard der Letteren - vrijdag 12 januari 2018

 

                                °°°

 

Wees niet bekommerd
om mijn dood

maar zet mij
als een tulp
in een vaas

op de keukentafel


geef mij
een weinig water

zodat ik nog even adem

en kijk dan
naar mijn gebogen hoofd

je zal merken hoe het was
om elke dag te moeten leven.

Sedert jij mij vergat.

 

 

 

PS.
Ik blijf mij verwonderen over het belang van de dood.
Alsof het leven van geen tel is.

Vergeet mij gerust na mijn dood.
Maar denk nu en dan eens aan mij.
Ervoor.


341418

Commentaren

Dag Uvi,

Is een dagelijks bezoekje voldoende?
Zelfs wanneer ik enkele dagen voor een witte, gesloten deur sta.

Tot morgen dan. Hopelijk...

Nina

Gepost door: Nina | 12-01-18

Reageren op dit commentaar

de deur staat altijd op een kier, Nina...

Nog een mooi weekend!
Met misschien tulpen op de keukentafel.
Het mag ook in de living...

Gepost door: Uvi | 12-01-18

Ja, waar is dat land der weggevlogen zielen? Ge hebt gelijk, wie te veel aan de dood denkt vergeet te leven.
Ben ooit stevig onder de indruk geweest van een liedje dat Axelle Red zong: een begrafenis door de ogen van een kind.
Ik voelde de drang om hierover te schrijven en dat moeten ze spelen op ...
http://feniks.skynetblogs.be/archive/2016/03/14/23-dat-mogen-ze-spelen-op-8581938.html

Gepost door: Gidsjoris | 13-01-18

Reageren op dit commentaar

dank je!

Gepost door: Uvi | 14-01-18

Post een commentaar