16-12-17

Lof der onwennigheid



08-04-11

 

Lof der onwennigheid

 



Er bestaat een alphabet dat aarzelt
alvorens zich te ontcijferen.
Woorden die drijven als eilanden
tot ze samenklitten in een zin.

De rusteloosheid van een gedachte
vangen. Als ware het een vlinder.
Een jongetje dat haar tegen het wit prikt
van zijn verlangen. Voor later.

Later als ik schrijver ben ...

 

 

 

PS. De titel leende ik even van het mooie boek van Francis Smets.

 

 

PS. 2017
Later is al lang gemuteerd in vroeger.
Vooral des avonds als de weemoed komt
die niemand kan verklaren.

En de lakens aarzelen.

 

339060

Post een commentaar