03-12-17

een barst in de zondag

 

 

27-01-14

 

 

In naam van de tulpen

 

Ik schrijf alles wat ik niet schrijf. De zin kwam niet-schrijvend in mij op.
Even was ik er blij mee. Domper op de feestvreugde is altijd weer:
wat betekent het?

Dat alles iets moet betekenen. Hoe raken we daarvan af.

Uit 'Kleine dagen' - pag. 58 - Bernard Dewulf.

 
                           °°°



De tulpen kijken me bezorgd aan. 
Misschien lijden ze aan hetzelfde als hun baasje.
Gebrek aan licht. En de leegte.

Te weinig water in hun vaas.
Te weinig zin in mijn hoofd.

Ik verlies het plezier.
Aan mijn vingers.
Zij die ooit schreven zoals de wind in de hagen.

De struiken, de bomen, het gras,
de kieren en de spleten.
Het spel met de tuindeur. Lente en herfst.

Mijn vrolijke jaren.

 

 

 

PS.
In maart zal ik mijn afgod zien. In zijn levend lijf.
Naakt als een mens op aarde.
Ik ben er bang voor.

Dat ik ook hem zal verliezen.
Dat hij nooit meer zal zijn.
Wie hij was. In mijn gesloten ogen.

PS. De teleurgang van de Blogs. Ik treur er wat om.

 

 

 

 

PS. 2017
Het is een grijze zondagochtend. De hemel is van miezerig beton.
Enkel woorden kunnen hem open breken.
Tot er een geut licht valt door de barst.

"There's a crack in everything, that's how the light gets in".
 Anthem - Leonard Cohen.

In huis bloeien twee boeketten rozen.
Met de tint van schemerende inkt.
Zij lijken wel van adel.

Adellijke dames. Ze sprekend zwijgend. Tot mijn verbeelding.



337794


https://www.youtube.com/watch?v=mDTph7mer3I&feature=y...

 
 
www.youtube.com

 

 

Post een commentaar