01-12-17

Daarbuiten blaat een schaap

31-03-11

 

 

 

Daarbuiten blaat een schaap

 
Ze staan haar op te wachten. Hun stemmetjes klinken iel als de lente.
Zij klemt mijn hand vast. De imaginaire bescherming van een oude knuist.
Zij moet mij loslaten. Zich losrukken uit het frêle geloof.

Verlatingsangst.

De klok naast de schooldeur scheidt
onverbiddelijk de binnenwereld van de buitenwereld.
Zij geeft zich over aan de ruime onbeschermde wereld
van de vriendinnetjes.

Een oefening in het aftasten van later.
Zij weet niet dat de grote verlating nog moet komen.
Het verlies van jezelf.

Maar eerst moet ze zichzelf nog vinden.

 

                              °°°

 

 

PS. 2017
Waarom een dagboek schrijven? Ook ik word door deze vraag al eens bevangen.
Moet ik me dan verantwoorden? Zo ja waarvoor?
Schuldig aan exhibitionisme?

Een narcist in zijn blootje. Het kan.

Maar ik ken ook andere redenen.
Hoe zou ik mij weer herinneren dat we samen naar school trokken.
Zij in mijn ene hand, haar zus in de andere.

Mijn handen waren hun chauffage, vertelden ze mij.
De dertien jaar Afrika van mijn dochter zetten zich verder.

Vandaag loopt zij zelfstandig door mijn stad.
Maar morgen gaan ze weer met z'n allen verhuizen.
Wat verder weg van opa. Gelukkig. Jawel gelukkig.

Ik ben met name geen klassieke opa die zijn zondagsrust opoffert
om de taart aan te snijden.
Neen ik woonde dertien maanden lang hier op zolder.

Terwijl zij het huis bevolkten. Dagboek van een zolder.

Het is goed om nu en dan je leven te herlezen.
Zo herinner ik mij dat zij tweemaal tot aan haar neus in de sneeuw viel.
We moesten er woensdag samen nog om lachen.

Een dagboek helpt.

 

 

337595

 

 

 

Post een commentaar