30-11-17

de duur van een getal

 

31-03-11

 

 

Later dan de leegte



En de kleur van mijn ogen

zal ze die vergeten
de aarzeling van mijn handen
onthouden en zich onthouden
van elke man

die ooit nog haar herinnering
zal betreden als een vreemde
die immigreert in haar verlangen
zal zij zich staande houden

of mij verliezen en zich geven.

 

                 °°°

 

 

 

PS.
2017.
Is het nog van deze tijd? En heeft het zin? Of hoeft dat niet.
Mijn grootvader verloor zijn vrouw toen mijn moeder nog een kind van dertien was.
Ze was het oudste meisje. Van vijf.

Nooit kwam er andere vrouw in zijn leven. Hoewel dat mogelijk was.

De grote liefde van mijn moeder was mijn vader.
Hij stierf in '92. Elke avond gaf zij hem nog een kus. En praatte met hem.
Een ander man had geen schijn van een kans.

Als ik in deze tijd naar "relaties" kijk, merk ik dat ze zelden nog
eeuwigdurend zijn. (Ik ben er een voorbeeld van.)
Ja maar, zegt de wetenschap. Vermits man en vrouw nu langer leven,
duurt 'dat huwelijk ook (te?) lang'. En dus vatbaar voor...

Grootvader werd 86.
Moeder trouwde op haar 21 en was op weg naar de 99, toen ze stierf.


337493

Post een commentaar