24-11-17

twijfel - dubito

 

Twijfel

Ik weet nog wanneer de twijfel kwam. Met mijn moeder keek ik naar het journaal. Het was een warme zomer, ik was zeven. Het ging over kinderkanker, de eerste keer dat ik de drie k’s hoorde. Kan niet, zei ik. Kinderen kunnen geen kanker krijgen. Ik herinner me dat zij ‘jammer genoeg wel’ antwoordde. Dat ze me dichter tegen zich aan trok, dat ik daardoor dacht: ze meent het.

Dat was het moment. Toen trad de levensgrote twijfel in. Vanaf toen kon ik blijkbaar ziek worden, zelfs doodgaan. Geen aanwezigheid was nog zeker. Het journaal ging verder in een nieuwe wereld. Een die niet meer was te overzien.
...
- De Standaard - 24 november 2017


                                                °°°
 
 
Het moet begonnen zijn
in het eerste leerjaar.
Toen na: aap - noot - mies, de getallen kwamen.

Ze moesten altijd exact zijn.

Nooit enige toegeving.
Verzachtende omstandigheden
of verbeelding.

Neen, altijd correct tot na de komma.

Hoe kon een dromend jongetje
dat voor mekaar krijgen.
Behalve met woorden.

Waar krom en recht van geen tel waren.

Waar wolken bergen werden of schapen.
Koren als een wiegende zee
over het land vaarde.

En bomen tot aan de hemel geraakten.





 
 
 
 
 
PS.
Ik ben een vat vol twijfel.
Nooit zeker van wie of wat ik ben of was.
Deed of niet deed.

De waarheid of de leugen, ach.

En de liefde, o, mijn God.
Waarom toch schiep U zoveel schoons.
Te talrijk om in woorden te vatten.

In slechts één leven.



336889
 

Post een commentaar