26-10-17

En toen vertrok ze

 

 

 

21-01-10

 

En bij het bladeren tussen de jaren
vond ze nog een glimlach
op de vensterbank nabij de sanseveria's

toen ze door de vroege ruiten
hem, een jongen nog, zag kersen plukken
en ze als een rode ruiker

aan haar oren hing.

Zou de warmte
tussen de deuren nu nog dezelfde zijn
de geuren en het licht

of zit er in de kieren
een geheugen dat de scheuren
lijmt tot een nieuwe mozaïek

een trompe-l'oeil?
 

 

 

 

PS. Voor Marius & Chrisje die gisteren van hem wegging.

 

 

 

 

Post een commentaar