10-10-17

hoe alles nog moest beginnen...

 

 

 

 

 

De foto staat op de cover van een boek.
Hoe moet ik dit meisje lezen?
Misschien haar gewoon onleesbaar laten.

Zijn wij mensen niet allemaal onleesbaar?

Hoe dikwijls lezen wij elkaar
zoals we geschreven staan.
In ons leven.

Schrijven we de andere niet naar ons beeld en gelijkenis?

 

 

 

PS.
Op straat wandelen ze voorbij. De naamlozen.
Ik lees ze als een kortverhaal.
Van begin tot einde, zolang de Grote Markt duurt.

Nooit komen ze nog terug. Tenzij nu en dan. Later.

Gekleed in oudere jaren.
Een andere snit.
Haren kwijt, rimpels rijker.

Steeds een ander. Zij schrijven mij naar de voltooid verleden tijd.

https://www.tzum.info/wp-content/uploads/2017/10/hoe-alles-moest-beginnen-thomas-verbogt.jpg

 

 

332221

 

Post een commentaar