08-09-17

Tussen zonde en lezen


Lezen is geen neutrale bezigheid. Dat bleek weer eens toen ik onlangs terugkwam van vakantie en een collega me grappend vroeg of ik eindelijk de tijd had gevonden om eens geen boeken te lezen. Zelf wilde hij tijdens zijn vakantie wel graag tijd vrijmaken om te lezen, maar het probleem was, vertelde hij, dat hij rusteloos wordt na een halve dag met een boek bij het zwembad, en zich schuldig begint te voelen omdat hij op zijn luie reet zit terwijl er in de buurt zo veel interessants te bezoeken valt.

Mensen voelen zich schuldig omdat ze niet aan lezen toekomen, en als ze dan toch aan het lezen slaan, voelen ze zich alweer schuldig omdat ze niet iets anders aan het doen zijn. Omdat ze, onbewust, lezen associëren met luiheid.

Misschien is lezen wel een anachronistische bezigheid geworden nu we worden geacht goed voor ons lijf te zorgen en veel te sporten, en via de sociale media voortdurend in verbinding horen te staan met tientallen andere mensen. Als je leest, zit je niet alleen stil, je sluit je ook nog eens helemaal af voor je omgeving om je aandacht exclusief te richten op iets waar anderen geen deel aan hebben.
...
Uit: Subversief -
De Standaard der Letteren - vrijdag 8 september 2017

                                                °°°

 

 

Schuld en boete.
Ik ken het fenomeen, ben ermee opgegroeid.
Dat gevoel heeft me nooit verlaten.

Het kleeft aan mijn geweten.

Elke dag moet ik wat nuttigs doen.
Zo niet word ik gestraft.
Met een ontevreden en een malheureus humeur.

En dat nog altijd na die jaren.

Gelukkig wacht er de penitentie na het berouw. Op mij.
Het stof. De afwas. De strijk. Boodschappen en koken.
Valabele boete om mijn luie ledigheid af te kopen. En te vergeven.

Tussen zonde en leven.


 

 

PS.
Zo dadelijk ga ik mijn zonde afspoelen. Onder het warme water.
Vrijdag ben ik nog zondiger dan op andere dagen.
Dan wacht mij de bekoring van De Standaard der Letteren.

Ik laat mij graag verleiden. Door de Muze. Haar lusten en zonden.



328949

Post een commentaar