07-09-17

zij is (g)een eendagsvlieg

 

 

 
We brachten samen de nacht door.
Onze eerste.
Ik boven, zij beneden. In de keuken.

Het was een gelukkig weerzien deze ochtend.
Ze is goed gemanierd.
En ambeteert me niet. Ze is een wat afstandelijk type.

Geen gebrom. Geen gedol. Ze tippelt eerder.

Schijnbaar achteloos
laat ik wat broodkruimels achter. Boerengrijs op steen.
En van de paté leg ik de vette randjes opzichtelijk op het keukenblad.

Ze is duidelijk een autonome reizigster.

Is niet van het volgzame soort.
Dat slechts herkauwt
wat een ander klaarmaakt.

Het wordt wennen. In dit gedeelde en gevleugelde leven.

 

 

PS.
De woorden hierboven, kon ik gisteren nog schrijven.
Na onze eerste nacht, onze eerste ochtend.
Vandaag is het leeg in de keuken.

Is ze vertrokken door het open venster?
Zag ze een aantrekkelijke huisvlieg daarbuiten, waar de acacia nog groen is?
Of werd ze afgeslacht door zo'n heimelijke herfstspin?

Het zal niet in Het Laatste Nieuws komen.




PS.
Dit daarentegen wel:

Rik Torfs - COLUMN | Advocaat van de duivel

Gisterenmorgen was ik voor het eerst advocaat van de duivel, op Joe, bij Sven & Anke.
De bedoeling is dat ik in een wekelijkse rubriek de presentatoren en de luisteraars een moreel dilemma voorleg.
Bijvoorbeeld: een gezelschap doet in een overdruk restaurant veel moeite om een fles wijn te bestellen. Pas na de derde poging komt ze eraan. Maar kijk, later blijkt ze niet op de rekening te staan. Moet je dat melden of niet?
...



Enzoverder. Moraalles voor gevorderden.

De ex-rector is werkelijk niet te stoppen.

Een Kerkjurist in vrije val?
Of zijn de prangende wereldproblemen op?

 

328874

08:30 Gepost in Dagboek | Tags: rik torfs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

Post een commentaar