29-08-17

Myoop

 

Wij zien precies datgene wat wij willen zien. Alleen worden we daarbij soms gehinderd
door onze waarnemingen. Het is een misverstand dat een messcherp oog ons beter zicht
verschaft op schoonheid. Geen enkele werkelijk bestaande schoonheid kan zich meten
met ons idee of concept ervan of met onze fantasie erover. De werkelijkheid wordt
maar al te vaak ontsierd door puistjes, wratten of vetkwabben.  Het zachte en subtiele filter van bijziendheid is een formidabel instrument om de werkelijkheid te retoucheren.

Uit: Brieven uit Genua - pag. 308 - 309 - Ilja Leonard Pfeijffer



http://www.tzum.info/wp-content/uploads/2016/03/brieven-uit-genua-ilja-leonard-pfeijffer-boek.jpg

 

                                        °°°


Zo zag ik haar nog nooit.
Door mijn bijziende blik.
Ziek als ik was door kalverliefde.

Radeloos verloren.

In staat van een ongeneeslijke genade.
En zij een gracieuze zonde.
Van begeerte.

Ik lag aan haar voeten. Op het strand.

Haar tenen ongenaakbaar dichtbij.
En mijn puberteit op haar laatste benen.
O, mijn God, was dit het beloofde land.

Ik wou dat ik een zandkorrel was.

Dat schreef ik 's avonds in mijn dagboek.
Of een trage druppel zweet dalend langs haar hals.
Dichterbij zag ik mij niet komen.

Want mijn bril was al aangedampt. Terwijl ik inktvlekken morste.



 

 

PS.
Al van mijn dertiende zag ik alles omfloerst. Door mijn bril en verbeelding.
Een gelukzalige mist over mijn leven. En problemen.
Dit krijg ik nooit meer terug.

Omwille van mijn jaren. En een cataractoperatie.

Ik zie nu mijn problemen groter. En dichterbij.
In elke hoek van de week.
Terwijl ze vroeger, mij minder scherp sneden.

Ik word weker met de dag.



Post een commentaar