19-08-17

vergeten te feesten

...

Sinds het terrorisme in Europa vaste voet aan de grond kreeg, horen we vaak dat we ons niet mogen laten intimideren. Dat we onze levensstijl verder moeten zetten. Dat we niet mogen vergeten te genieten. Het feest als reactie op de terreur. Ik ben het daar gedeeltelijk mee eens: onze vrijheid, onze rechtsstaat, de mensenrechten zijn onvervreemdbaar.

Wat ik dan weer wel vind: we mogen best wat dieper nadenken over de broosheid van een mensenleven. Niet iedereen keert terug van een wandeling op de Ramblas. Niets is vanzelfsprekend. We hebben ons eigen leven niet in handen. Op gelijk welk ogenblik kan het afgelopen zijn. De dood komt als een dief in de nacht. Er is geen rechtvaardigheid, er zijn geen quota. Niemand ontloopt zijn lot.

We kunnen feesten om dat te vergeten, en dat is ieders goed recht. Maar we kunnen ook af en toe dieper nadenken over de betekenis van ons leven, of over hoe we het zelf betekenis kunnen geven vooraleer we sterven, te vroeg of te laat. En altijd op tijd.

Uit 'Broze levens' - Rik Torfs in HLN - 19 augustus 2017

 

                                                                            °°°

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PS.
Ik had wat kunnen schrijven hierboven.
Over moeder die op deze dag stierf.
19 augustus 2015. Om halfacht in de ochtend.

Maar ik prefereer het wit. Als een ode voor haar.

Toen ik moeder op 5 juli 2015, vertelde over de teksten
tijdens de begrafenis van haar zus,
zei ze meteen: 'geen woord over mij!'.

Moeder had altijd in daden gesproken.

Amper een meisje van 13
en reeds voor een gezin van 6 mensen moeten zorgen.
Dan leer je wel vanzelf dat je het niet redt met woorden.
Feesten zat er niet in toen.

En de oorlog moest nog komen.

 

 327043

Commentaren

"Wit is altijd schoon", Uvi

Nina

Gepost door: Nina | 19-08-17

Reageren op dit commentaar

juist Nina. Zeker als de zon schijnt.

Mooi weekend.

Gepost door: Uvi | 19-08-17

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar