18-07-17

Mijn schrijfpennen

 

 

Later was een ver land

 

Vakantie is voor mij een ontheemd woord.
Een vreemdeling.
Die ik ooit tegenkwam. Ergens.

Toen ik nog aan mijn pen likte.
En over mijn dag kraste.
Als een jongetje.

Knikkers in een gelapte broek.
En langzame weiden
als wiegende zeeën.

Die wij kenden
uit schoolboeken.
En tekenden.

Wolken en een zeilbootje
waarop wij lagen
te dromen. Van later.

Later was een ver land.

 

23-06-12

 

Mijn schrijfpennen

Omdat zij zich vreemd voelen
in kranten.
En op alle hoeken van de straten.

De stad die haar jeugd verloor.

Aan de verre vakantie.
Die jongeren verleidt.
Zoals vroeger de zonde. Ons.

Ginder wenkt het leven. En alles wat 'het hier' mist.

 

 

PS.
Mijn vingers zijn tijdelijk in schrijfverlof.
Ze haperen. Aan het wit.
En mijn schrale gedachten.

 

 

 

323999

Post een commentaar