10-07-17

het geslacht der engelen - in het echt

 

'Mag God nog.'

Dagenlang discussieerden we in hotel Martin's Patershof in Mechelen. We, dat zijn de Nederlandse rechtsfilosoof Paul Cliteur, de briljante jonge imam Khalid Benhaddou en ikzelf, dat alles onder leiding van Lisbeth Imbo, die vreemd genoeg even intelligent is als ze lijkt.
Thema: 'Mag God nog.' Zonder vraagteken, heb ik begrepen. Later dit jaar komen de gesprekken in een boek.

Paul Cliteur is atheïst, Khalid Benhaddou moslim, ikzelf katholiek. Lisbeth Imbo heeft grote religieuze belangstelling. Ze is een buitenbeentje in de wereld van de journalistiek, waar seculiere stedelingen met een plattelandsverleden waarover ze enige gêne vertonen ruimschoots in de meerderheid zijn.

Bijzonder fijn was dat het gesprek een gesprek was, geen debat. Niemand werd boos. Geen heilige verontwaardiging. Geen korte lontjes. Geen lange tenen. En toch ging het over religie en levensbeschouwing. Gevoelige onderwerpen.

Je moet maar eens een tweet versturen over God. Vlijmscherpe reacties gegarandeerd. "God? Wie een beetje nadenkt, weet dat die niet bestaat!" Soms word je ronduit van achterlijkheid beschuldigd. Vreemd, lieden die geweldig boos worden op iemand die er niet is. Misschien bestaat God minstens een beetje. Anders zouden mensen niet zo kwaad op hem zijn.

Het gesprek was een verademing. Je kunt van mening verschillen en toch naar anderen luisteren. En als je een mening hebt, zijn er naast verschillen doorgaans ook gelijkenissen. Het belang van levensbeschouwing, bijvoorbeeld. Dat bleek al uit de gesprekken zelf. Anders blijf je geen dagen bezig. Het samenspel tussen geloof en rede: daarover zijn karikaturale debatten, maar evenzeer subtiele gesprekken mogelijk.
...

Uit HLN - 8 juli 2017 - Rik Torfs

                                                         ...

 

Ooit waren er concilies waar men debatteerde
over het geslacht der Engelen.
Torfs was toen nog niet geboren.

Hij zou er korte metten mee gemaakt hebben.
Enerzijds, anderzijds. Of ze nu in het echt bestonden,
dàt zou hij zeker in het midden gelaten hebben.

Niet te veel naar links, liever iets naar rechts.

In het echt dus, dàt is wat anders dan in de echt.

Lidwoorden zijn belangrijk in het leven.
Zeker als het over geslachten gaat.

Ik heb het er moeilijk mee. Vooral in het Frans.
Waar ze wufter en eleganter klinken.
En ze me doen denken aan une Parisienne.

Die zijn vooral lekker in de Delhaize. Verder ben ik niet geraakt. In het echt.

In mijn goesting echter wel. Plus-que-parfait.
Veel heb ik in het echt gemist
in mijn geslachtelijk leven.

Zeker als ik mijn curriculum vitae vergelijk
met de hedendaagse jeugd.
Die gulzig haar goesting doet.

Geen tijd meer tussen verlangen en voldoening. In deze tijd.

Alles is instant klaar.
Om te gebruiken of mee te nemen.
A la carte et à volonté.

Het is niet makkelijk oud te worden in deze ongekende overvloed.
Oude mannen op een bank hebben nog hun dromen.
Jongeren zijn ze al verloren.

Hebben ze nog wat over voor later? Op die lege bank. Alleen.


                                                     ...
   jul.

Het mooie van een vervreemdende vergadering is dat ooit het bevrijdende moment aanbreekt waarop ze voorbij is.

 

PS.
En ik hoor Raymond zingen:

In m'n hoofd is alles heel eenvoudig

In m'n hoofd valt alles op z'n plaats
Geen verderf, geen loeiende reclame
Welkom, welkom, in m'n hoofd

 323212

10:20 Gepost in Dagboek | Tags: rik torfs | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

Commentaren

Dag oude man op de bank,
In het jongste gedicht dat ik op mijn blog zette, spreek ik over een oude man op een bank die geniet van al die prachtige jonge meisjesbenen die voorbijkomen. Dat beeld had ik onthouden uit wat je op je blog schreef. Wie zo kan genieten, is nog niet oud.
Misschien zien al die potente jonge mannen die benenschoonheid zelfs niet...

Groet
G

Gepost door: Guido | 10-07-17

Reageren op dit commentaar

dag Guido,

zou het kunnen dat die oude man op een bank terug naar huis is?
Of mooie meisjesbenen achterna...

Ik vind hem niet...

mvg

Gepost door: Uvi | 10-07-17

Het gedicht op datum van 24 juni, er staat zelfs een foto van die meisjesbenen bij...

Gepost door: Guido | 12-07-17

Reageren op dit commentaar

Mijn stad heeft mooie(r) benen... Stef Bos.

Goede vakantie, Guido!

Gepost door: Uvi | 12-07-17

Post een commentaar