01-07-17

de gevaren van een vakantie

Hierna de vakantie-correspondentie tussen een twijfelende toeriste en een hardnekkige huismus.

 

Van:
Verzonden: vrijdag 30 juni 2017 21:41
Aan: ...
Onderwerp: Fwd: Mijn wederkerend dilemma in de Boulangerie des Palmiers (La Croix-Valmer)
 
Verstuurd vanaf mijn iPad
 
Van:
Datum: 29 juni 2017 10:42:19 CEST
Aan:
Onderwerp: Mijn wederkerend dilemma in de Boulangerie des Palmiers (La Croix-Valmer)
Hoe kies ik binnen de 10 sec, nee zeg, binnen de 5 sec het lekkerste extraatje bij onze dagelijkse baguette?
Ik ontwijk behendig de ogen van het trippelende hulpje  en de naar efficiëntie dwingende stemmen van de oudere dames.
"Madame, vous avez dėjà (enfin) choisi?" Ik kijk vlug rond, niemand meer om te laten voorgaan. Euh, dan maar weer chronologisch kiezen: koekje naast de pain au chocolat van gisteren.
Na het betalen mischien al iets uitkiezen voor morgen... want mijn prille 'luie vakantiegevoel' heeft nog alle begrip voor de verdienste(n) van een wakkere bakker .
 
                                   ***
 
 

Verzonden: zaterdag 1 juli 2017 10:27
Aan:
Onderwerp: en dan wacht jou nog de Gordiaanse knoop en het Salomonsoordeel, wat een Tantaluskwelling! ...Re: Mijn wederkerend dilemma in de Boulangerie des Palmiers (La Croix-Valmer)
 

Ma chère cousine,

met leedwezen las ik jouw hartverscheurend dilemma. Voorwaar, voorwaar... ik zeg je:
de gevaren van vakantie zijn niet te onderschatten.
Thuisblijvers gaan daar veel te licht overheen.

Terwijl zij met een zee van tijd in een lege Delhaize hun Parisienne staan te begluren.
Van zachtgeel naar getaand knapperig bruin,
wordt er door zo'n Frans Sujet een aanslag gepleegd  op ta paresse vitale.
Om comme un train à grande vitesse uwen zuurverdiende koffiekoek te kiezen.

Ach, de ansichtkaarten schilderen slechts leugens op ons verlangen.
Heureux comme Dieu en France.
Terwijl wij allemaal toch weten hoe God als laatste het licht uitdeed in zijn godverlaten Boutique.
En zeggen dat het wufte  Paris ooit Ville-Lumière was.

Neen, dear S,

ik besef maar al te best wat een luxe het is om te mogen resideren in deze modale maison.
In volle luiheid. Sans gêne. Tussen de muren en de binnenlandse grenzen.
Terwijl u, des avonds als de weemoed komt die niemand kan verklaren,
reeds gepreoccupeerd bent met ton petit déjeuner. Na de nachtelijke muggenbeten.


Laat mij u een spoedige en veilige thuiskomst wensen.
There is no place like home.
Ondertussen, dankzij de malse regen, staat uw gras groener dan aan de overkant!



G

jouw roerloze reiziger en kozijn.

Tot binnenkort. Vermits het asperge-seizoen passé is, sta ik voor een dilemma.
Mosselen of  tagliatelle met noorse zalm.
Een vleugje van hier of een kruising van het noorden en zuiden...

 

 

 

 

Post een commentaar