30-06-17

Woord in zicht...

"Zo is het ook met boeken; wat we erin lezen verandert met ons mee."
Ellen Deckwitz.

"We zien de dingen niet zoals ze zijn, maar zoals wij zijn."
Anaïs Nin.

                           ...

 

Meeuwen van vergetelheid


Meer dan soms, bezoek ik de palliatieve afdeling
van de literatuur: de Slegte.
Het is aandoenlijk. En ambigu.

Enerzijds treur ik om die lokkende titels,
anderzijds red ik nu en dan een boek of bundel
van het vagevuur. Het geknetter der letteren.

Maar bovenal is het een oefening in nederigheid.
Illustere levende en dode schrijvers tussen de planken.
Graven van onverkochte namen.

Zovele dagen van inspiratie, schrijven en schrappen.
Eeuwen van zwevende ego's.
Meeuwen van vergetelheid.

 

19-06-10

                                                      ...

Verder ben ik in de Wetenschappen niet geraakt:
papier dat zo vurig wordt dat het zichzelf opbrandt.
Dankzij de zon en een vergrootglas.

Het doet me aan verliefdheid denken. En haar chemie.
De vonk die overslaat.

Wetenschap en emotie. Klieren en verliezen.

Het Ego gewikkeld in een verpakking:
de geliefde.
Zij bestaat voor hem.
Als een lichaam voor de ziel.

Zonder haar dooft het leven.
Uit.
De uitgang naar verdriet en verlatenheid.


Woorden en beelden. Metaforen op een rijtje.
Het wakkert de verbeelding aan.
Zeilscheepjes over het wit. Het alphabet is een geletterd strand.

Het is soms lang wachten op een woord. In zicht.

Wachten is een slapende versie van geduld.
Of misschien is het eerder een soort berusting:
de verklede deugd.
Van wachttijd. De veredelde verveling.

Treuzelen en drentelen. Tijd die twijfelt. Aan zichzelf.

 

 

PS.
Soms voel ik me een lichtmatroos.
In het kraaiennest.
Geen woord te bespeuren aan de horizon.

                              ...

En toen las ik dit:

Vervelen is een kunst

Lekker lummelen en loskomen van de waan van de dag is nog niet zo eenvoudig. Museum Kranenburgh in Bergen toont kunst die ons uitdaagt tot het ultieme relaxen en grenzeloze verveling.
Henny de Lange

Maandagmorgen, het begin van weer een drukke week. Maar daar gaan we nu niet aan denken. Eerst maar eens lekker lui liggen op de vloer in een van de zalen van Museum Kranenburgh in Bergen (NH). In een poging even helemaal niets te doen. Het lijkt zo eenvoudig om gewoon wat te lummelen en alles los te laten, maar dat valt niet mee. Echt nietsdoen, help, hoe doe je dat? In dezelfde zaal ligt ook een reus van een man uitgestrekt op de grond, volledig van de wereld. Hij heeft de 'uit-knop' wel gevonden. 'Bigbluefigure' heet hij en hij is gemaakt van lichtblauw piepschuim door de Amerikaanse kunstenaar Tom Friedman. Hij moet ons helpen om het nietsdoen onder de knie te krijgen.

De tekst loopt door onder de afbeelding 

Tom Friedman, 'Bigbluefigure' (2006-2010) ©RV

Niet alleen deze piepschuimen reus maar nog veel meer kunstwerken dagen in Museum Kranenburgh de bezoekers uit om om lekker te hangen en te onthaasten. Met de tentoonstelling 'Zalig Nietsdoen' wil het museum het publiek een 'heerlijke oefening' bieden in échte vrije tijd. Gastconservator Eelco van Lingen koos 25 hedendaagse kunstwerken uit die je niet alleen passief bekijkt, maar ook aan den lijve ondergaat.

 

 322173

Post een commentaar