15-06-17

mes pensées

 

 

Toen het zand
aan je navel likte

wou ik het epicentrum
van je lichaam zijn

maar de middelpuntvliedende
kracht van je gedachten

blies mij
als een zuchtje lucht

naar zee ...

 

 

 

PS.
En dan vind je wat. Op een onverwachte plek.
En dan lees je dat. En ontdek je dat het je eigen woorden zijn.

En dan word je een lezer. Van je vreemde zelf.

 

 

 

Post een commentaar