03-06-17

de tedere anarchist

Een tedere anarchist

‘Ik ben een en passant uit de Lof der Zotheid’, zei Gerard Petrus Fieret. Terloops leek ook het werk van deze obsessieve Nederlandse fotograaf, nu te zien in het Fotomuseum Den Haag.

Als een bezetene legde hij vast wat hij tegenkwam: mensen, dieren, straattaferelen, zichzelf. Maar vooral vrouwen. Veel vrouwen. Veelal onbekende, van de straat of uit het café geplukt. In hun volle glorie of alleen hun borsten, voeten of lange benen. Maniakaal en tegelijk achteloos bekeken. Tien jaar, tussen 1965 en 1975, fotografeerde hij dagelijks, begin jaren tachtig hield hij ermee op. ‘Alles vastgelegd.’

Gerard Petrus Fieret (1924-2009) was een kind van zijn tijd. Wild, anarchistisch, vrij. Tegelijk was hij te eigengereid om ergens bij te willen horen. ‘Ik ben geen fotograaf, ik ben niet eens kunstenaar’, zei hij. ‘Ik heb me door de kunstacademie heen geworsteld en beheers een veelvoud aan disciplines: schilderen, tekenen, schrijven, dichten en fotografie. Ik kies er niet eentje.’

Desondanks zal hij vooral herinnerd worden als fotograaf. Als ‘vuile’ fotograaf, viezentist. Toch worden zijn naakten nergens porno­grafisch – hij keek dwingend, maar liefdevol. En hoe teder ook zijn blik, zijn afwerking was ruw. ...

Citaat uit Het Weekblad van De Standaard - 3 juni 2017

 

 Beauty is in the eye of the beholder.Honi soit qui mal y pense.

 

Toen ik dit beeld zag, wist ik dat de krant mij niets schoner nog kon bieden.
Tussen de tristesse van de dag en de toekomst van het weekend.

Even glipte Gustave Courbet door mijn gedachten. Maar ik schrapte meteen zijn 'l'Origine du Monde' uit mijn ogenblik.

In 'de stilte van het licht' kijkt zij mij in de ogen.
Bijna sla ik mijn blikken neer. Betrapt als een voyeur.

Maar dàt is totaal ongewenst. Integendeel. Zij eist onze aandacht.
En heerst als een koningin over de kijkers. Haar onderdanen.

Die liggen aan haar voeten. Verslagen en gewond. In hun verlangen.




PS.
Gisteren ontving ik een uitnodiging voor de heropening van het M-useum van mijn stad.
Het beeld dat de tentoonstelling draagt, maakte mij meteen verdrietig.
Onmiddellijk wist ik dat ik de vernissage zou overlaten aan de Kenners. Met elitaire blik.

Een man (de moderne mens?) loopt met zijn gezicht tegen de Muur. En blijft erin steken.
Toch marcheert hij verder. Geen muur houdt hem tegen. Befehl ist Befehl.
Deze kelk van banale Kunst met een kleine k, laat ik aan mij voorbijgaan.

Er is al genoeg verdriet in de Wereld dat ik moet overleven.

 

 




318909

Commentaren

Haha, Gustave Courbet & zijn "l'origine du monde". Die ontmoeting dank ik aan Jean Paul Van Bendegem en een van de kenmerken van mindfulness & aanverwanten, net waar je weerstand bij ondervind te ontdekken.

Ik kocht dus zijn boek "Over wat ik nog wil schrijven" waar de prent op staat te blinken en er weerstand bij ondervond.
Ver boven mijn verstand, maar een hilarisch boek, dat wel, destijds veel plezier aan beleefd, inclusief gedachten experimenten en ondertussen kennis over Gustave Courbet verrijkt.

Misschien als vrouw zijnde en de aangeleerde gelovige geboden en verboden, ging mijn blik niet naar de Bermudadriehoek, maar onmiddellijk naar de karaktervolle blik, die overheersend de aandacht trekt, met een flair, zij baas is en je het niet zomaar moet wagen, die Bermudadriehoek, zonder toestemming te veroveren.

Wat het beeld van de vernissage betreft, ben ik het niet eens dat dit enkel voor de moderne mens zou staan. Evenzeer kan het symbool staan voor de Arenbergs een tentoonstelling, vanaf eind volgend jaar te zien, die U misschien meer aanspreekt. Als je ziet hoe hun grote rijk van weleer, meer algemeen bezit geworden is?

Dit is filosofische kunst en in die ruimte geeft het heel wat te denken en het beeld indringend. Als creatieve kunst uiteraard niet te vergelijken met oude meesters of bekwame ambachtslui.

De ontdekking in Enschede van een schilderijtje van David Teniers de Jonge (schoonzoon van Pieter Brueghel de Oude) "Gezicht op een dorp" kan me ook meer bekoren. Sindsdien let ik op alle kerken, qua vorm (de toren octogoon) of ze nog terug te vinden is, over welk dorp dit zou kunnen gaan?
Dan ontdek je pas dat die vorm nog meer voorkomt dan je denkt. Door de fragmentering via internet "Het Lam Gods" in stukken te kunnen zien, ontdek je die zelfde vorm in de "Levensbron?" op het paneel "de aanbidding van het lam". Was die bouwstijl typisch voor een bepaalde tijd? Toch een hogere moeilijkheidsgraad om te verwezenlijken dan de vierkante kerktorens. Een bepaalde streek, betekenissen en redenen waarom we nu voornamelijk vierkante kerktorens hebben? Of de kerk en het dorp op het schilderij nog bestaat of te achterhalen valt, een groot?

Gepost door: Greta | 06-06-17

Reageren op dit commentaar

dag Greta,

neen, ik ondervond géén weerstand bij het kijken naar haar lagere gregionen. Regionen.
Hoogstens een lichte gêne?
Het gelaat komt voor mij altijd op de eerste plaats.

De tijd heeft mij gespeend van "verboden erotiek".
Mijn Putti-tijdperk ligt lang achter mij.
Niets mooier dan het lichaam van een vrouw. (Voor een man).

Wat vooral weerstand oproept is: geweld.
Zowel in tekenfilms voor kinderen, als de andere voor genietende volwassenen.
Blijkbaar is ons natuurlijk bloot veel gevaarlijker.

Wat de Kunst betreft, ach... iedereen is vrij. Om te kiezen.
Kiezen is winnen. In plaats van verliezen.

Mag ik u 'Het uur van de Wolf' aanbevelen. Voor een uniek mens en tekenaar: Peter Vos.


http://www.uitzendinggemist.net/aflevering/390967/Het_Uur_Van_De_Wolf.html

Uitzending gemist | Het Uur van de Wolf, Peter Vos ...
www.uitzendinggemist.net
Uitzending gemist van Het Uur van de Wolf op Nederland 2. Bekijk deze uitzending van "Het Uur van de Wolf" dan nogmaals op Uitzendinggemist.net


dank voor uw uitgebreid commentaar.

Gepost door: Uvi | 06-06-17

De commentaren zijn gesloten.