26-05-17

vrienden

                     

fb-art.png

 

 

De Wereldwijde Vriend FB
schrapte mij uit zijn Grote Boek.
Juist op het moment dat ik zachtjes aan

thuiskwam. Tussen de vele Faces.

Dagelijks klopten er mensen aan
op mijn Pagina,
die vrienden wilden worden.

Voor het leven. Of voor even.

Dat wist ik niet.

Nooit werd ik zo gulzig begeerd.
Virtueel.
Ik werd er stilletjes verlegen van.

Wat was ik geliefd. De laatste weken.

Toen kwam de Grote Boze Manitou.
Hij eiste absoluut
dat ik mezelf verloochende. Mij publiek ontblootte.


Uvi bestond niet, beweerde hij.

Terwijl, als ik bij God Google
in de boeken keek,
voortdurend mijn naam ontmoette.

Ik begreep hem niet.
Maar Hij was de Grote Baas.
En aldus geschiedde.

Ik werd een schismatieker. Geëxcommuniceerd.

 




PS.
Ongeduldig wachtte ik op een teken van leven.
Van mijn aanbeden duimen en harten. Een enkel woord volstond.
Hier in de lichtheid van mijn letterkundig bestaan.

Maar niemand herinnert zich mij. Blijkbaar.
Zo ben ik opnieuw iemand.
Totaal verdwenen. Alsof ik al dood was. En vergeten.


http://uvi.skynetblogs.be/archive/2016/12/19/een-goeie-be...

 
uvi.skynetblogs.be
Opeens schiet mij door het hoofd dat de meeste mensen die ik in Straatsburg heb gekend ondertussen gestorven zijn. Dat gevoel heb ik in...

 

Commentaren

Ik heb FB niet nodig om van je woorden te kunnen genieten.
Ik lees momenteel wat minder, maar kom hier nog graag op bezoek. En daar heb ik nog nooit spijt van gekregen!

Gepost door: Edwin | 28-05-17

Reageren op dit commentaar

Juist Edwin!

Maar jij bent dan ook een trouwe lezer al VOOR FB
die zo vriendelijk is en blijft om hier nu en dan een reactie neer te schrijven.

Mooie koele dag nog!

Gepost door: Uvi | 28-05-17

Nu ik geniet er ook nog regelmatig van "in stilte"en zeer zeker ,"imaginaire Uvi" door de teksten, daardoor regelmatig in gedachten.

Wat facebook betreft ben ik wel voorstander en voorvechter geweest, om het meer beschermend en helderder te maken. (in de mate van het mogelijke en blijft beperkt).

"U of jij" maakt me niet uit, beiden kunnen. Zelf stel ik vast dat ik in het reële leven nog zeer vaak U gebruik, maar evenzeer jij. Hoorde Leen Huet eens op de radio zeggen dat ze enkel nog "U" gebruikt als ze boos of verontwaardigt is. In die zin kunnen beiden evenzeer hypocriet zijn en lezer nooit weet hoe schrijver het echt voelt, voelde noch bedoelde?

Maar om het met een titel van Connie Palmen te zeggen "echt contact is niet de bedoeling"

Gepost door: Greta | 29-05-17

Reageren op dit commentaar

"echt contact is niet de bedoeling"

Volkomen juist, Greta,

en toch, kan je wellicht niet inschatten hoe ik kan genieten van een interactie met de lezer.
Dank daarvoor.

Laat mij verder gaan met Connie Palmen en een andere schrijver citeren.
Hij was één van m'n geliefde auteurs. Ook van Dewulf trouwens.

...

"Je daarover schrijvend lijkt het weer alsof ik met je praat, alsof je een beetje dichter
bij me bent. En toch ook weer niet, want datzelfde schrijven bevestigt je afwezigheid.
Jouw brieven komen bij mij, en de mijne bij jou, maar dat kunnen ze
alleen omdat en zolang wij elkaar niet persoonlijk ontmoeten.
Is het niet juist uit de briefvorm, of moet ik zeggen als briefvorm, dat onze omgang is gegroeid?

De brief is een brug, waar de schrijver zelf niet overheen mag."
...

pagina 58 van 'Brieven uit Nergenshuizen' van Paul de Wispelaere.

Gepost door: Uvi | 29-05-17

De commentaren zijn gesloten.