23-05-17

Mother do not cry...

 

https://www.youtube.com/watch?v=miLV0o4AhE4

 
 
www.youtube.com
Soprano: Isabel Bayrakdaraian, Sinfonietta Cracovia, conducted by John Axelrod. Taken from "HOLOCAUST - A Music Memorial Film from Auschwitz". For the first ...

 

 

Hoe moet een mens deze ochtend aanvatten? Na Manchester.
Mijn buurvrouw heeft nu al bijna twee jaar nodig om te sterven.
Kanker.
Ginder volstond één knal. Voor zoveel kinderen.


Hoe verdraag je dan het ochtendlicht.
Het gesjilp van mussen. Het blauwsel van de hemel.
En de stilte die zwijgt als een medeplichtige.

Het blijft mij een raadsel.
Maar ik heb mijn particuliere oplossing.
Voor de survival.


Je hebt geen keuze. Ofwel wegkijken ofwel sterven.

Het is zoals je jezelf soms koestert in een lauwe zon.
Je ogen sluiten zich achteloos van puur genot.
Zinnen dromen in je gedachten. Baden in het lome nu.

De weelde van verdwijnen.
Uit de wereld. Even. Tijdelijk.
Vooraleer het eeuwig wordt.

Ik wens u een mooie dag, lezer-es.







PS.
Ik zal het tot vrijdag zonder haar moeten stellen.
Zij verzamelt meeuwen. In haar blauwe ogen.
Terwijl ze mij te vinden legt. In haar gemis en verlangen.


PS.
Gisteren toch even een bijzonder moment.
Om te koesteren.
Om te kunnen vergeten.

De zon is genadig. Een briesje rimpelt over de vijvers.
En Zwanen ademen. Ongemerkt.
Er nadert een jonge joggende dame.

Ze aarzelt en vertraagt haar pas.
En flapt haar ver/bewondering er zomaar uit:
'O, wat zijn jullie mooi... ', zucht ze.

Tja, een wandelend tableau uit het Interbellum?

PS.
Laat deze dag niet sterven... anders heeft hij geen zin gehad.

317644

 

Post een commentaar