20-05-17

désir

 

 

09-07-10

A mon seul désir

zeelarge_15984_2.jpg


Een stukje naakt
onder een zuchtje 'Parfum d'amour'.
En het wordt zomer

tussen ons. Aan zee
hangen de zeilen stil.
Onbewogen in je blauwe ogen.

Met weemoed
denk ik aan huis.
En het hoge koren.

       ...

 

 

 

PS.
Dit kan je niet uitleggen. Aan zee zijn
en aan thuis denken.
'Je gevoel is toch gebonden aan de plek waar je bent', zei hij.
'En de intensiteit toch afhankelijk van de locatie.'

We zaten samen op de bank en keken naar de mensen.

Neen, hij zou het nooit begrijpen
dat thuis de zee in de bomen hangt.
Ze niet groter is dan een meeuw.
Dit gaat boven het verstand van een reiziger.

                       ...



Lieu de mémoire

Ik hou het meest van de zee
in mijn hoofd. Als ik een meeuw hoor
over land. Of als wind door de radio waait.
In de luisterhaven van m'n oren.

Ik verlang naar de zee. Voor even.
Als ze moe is. En alleen.
Achtergelaten. Als souvenir. Gestrand
op een ansichtkaart.

Dan is de zee van mij.
Beklim ik de tijd. Als een dijk.
Kijk ik uit over de duinen.
Naar de verte van het verlangen.

Daar ligt mijn leven te wachten.
Op mij.

 

 

 

 317384

20:21 Gepost in Dagboek | Tags: zee | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

Post een commentaar