12-05-17

alles

 


tulpen67dded6a-34b3-11e7-a8ec-57bb86aad8ac.jpg

Foto uit De Standaard - fotograaf niet vermeld.

                                ...

Nieuwe versie.

 

En toen schonk ze mij alles
wat ze nog overhad
haar verdriet en tranen

die ze mij in bewaring gaf

hoe buigzaam ze mij aankeek
als een verslenste tulp
vergeten door de regen

en zij door de liefde van haar leven.



...

 

 

En toen schonk ze mij alles
wat ze nog overhad
haar verdriet en tranen

die ze mij in bewaring gaf

hoe buigzaam ze mij aankeek
alsof ze een verslenste tulp
was en ik haar de liefde ontnam

die ze nodig had om te kunnen leven.


 


PS.
Hoe woorden soms onverwacht een beeld vinden.
Waarin ze zich herkennen.
Alsof ze zich onbegrepen voelden.

Zonder.
                

 

316435 

 

Commentaren

Sober en veelzeggend, Uvi.
Zowel in woord als beeld.

Breekbare "beeldspraak"...

Nina

Gepost door: Nina | 12-05-17

Reageren op dit commentaar

dank u, Nina,

en toch ben ik niet helemaal tevreden met de tekst.
Te veel werkelijkheid, te weinig suggestie...

Ik verlang meer Herman de Coninck in mijn woorden.

lief van je dat je nog eens wat schreef.

Gepost door: Uvi | 12-05-17

en ik blijf verder twijfelen...

Gepost door: Uvi | 12-05-17

Reageren op dit commentaar

Misschien is het niet helemaal tevreden, het constante twijfelen,
net een drijfveer om verder te blijven schrijven.

Altijd op zoek naar beter.

Gepost door: Nina | 13-05-17

Reageren op dit commentaar

De twijfel als drijfveer?

Dubito, Nina!

Gepost door: Uvi | 13-05-17

Post een commentaar