10-05-17

tot vervelens toe

 

 

En als mijn oor
doof zal zijn
van het luisteren
naar jou

mijn stem
schor als de zee
zal ruisen
van het schreeuwen

dan ga ik aan land
omgord me
met pen en papier
en zal je neerschrijven

met gemis en verlangen.

 

9 mei 2009

 

 

 

 

PS.
In die tijd woonde ik op zolder.
Dichtbij de bomen en de wolken.
Ik was ziek van verdriet.

Een monnik op cel. Een opa onder de pannen.

Maar het leven wacht niet.
Het laat je geen keuze.
Er is slechts één weg.

Naar morgen.

316189

Post een commentaar