06-05-17

de Muze - pars pro toto

 

‘Dit is een foto van Maria Benz, beter bekend onder haar artiestennaam Nusch, de vrouw van schrijver Paul Éluard. Een heel mooie vrouw, muze van velen. Ze was onder meer model voor Picasso. Ze komt uit Mulhouse maar verhuisde naar Parijs, waar ze tot een befaamde artistieke kliek behoorde in het interbellum: een tijdperk waarin je als vrouw performer, acrobate en model kon zijn.
De groep artiesten vertegenwoordigde een nieuwe wereld na de Eerste Wereldoorlog. Vooral de vrouwen waren vrijgevochten, dat voel je aan de manier waarop ze geportretteerd werden en zich lieten portretteren. Vrouwen hadden een onwaarschijnlijke 19de eeuw achter de rug, met als dieptepunt de victoriaanse periode.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog namen ze aan het thuisfront noodgedwongen de maatschappij over en daarna wilden ze die verworven positie natuurlijk niet meer afstaan. Ze knipten hun haren af, begonnen broeken te dragen, rookten én hadden meerdere minnaars. Het was de periode van Kiki De Montparnasse en Josephine Baker.
Deze foto is een pars pro toto. Ik hou van alle beelden die uit deze artistieke vriendenclub zijn ontsproten. De esthetiek vind ik erg mooi, omdat ze zo vrij is. Het is een vrouwenlichaam dat gezien wil worden.’

Man Ray - ‘Nusch Éluard’ (1937)

Elke zaterdag toont iemand ons zijn favoriete beeld: het schilderij dat altijd opnieuw beroert, troost of inspireert.
Vandaag: Frank Vercruyssen
Uit De Standaard - - 6 mei 2017

                                                                  ...

 

Ik kijk naar haar pars pro toto.
Alsof ze niet meer is.
Dan twee blote borsten.

Ze doen me denken aan Vlaanderen.
Le plat pays qui est le mien.
Waar de wind waait waar hij wil.

De erosie van een tijd. Herleid tot de bevrijding.
Van het naakt. Het feminiene bloot.
En Kunst de Redder in nood.

Van Troost door Schoonheid.


 

 PS.
‘Zowel filosofisch als sociaal vind ik dit een bijzondere periode. De beelden uit die tijd staan voor alles wat Frankrijk mooi maakt. Kunstenaars verbeeldden in hun werk een geluk van vrij zijn in liefde en in politiek. Het geluk van de sensualiteit, de revolutie en het vrijgevochten leven.’

Frank Vercruyssen

PS.
Zelfs na WO II, in mijn tijd, was bloot verboden. In werkelijkheid en gedachten.
Zwaarder zonde bestond er niet.
Zelfs niet in begeerte. Die was geplaveid met zondigheid en was een autostrade naar de Hel.

Het menselijk Lichaam was een Tempel voor de reine Ziel.
En God die alles zag.
Big Brother avant la lettre.

Mijn enige redding was 'Le Petit Larousse illustré'
Na de roze bladen kwamen de Arts en Sciences.
Waar ik me kon laven aan de Kunst.

Les nus perdus.

En de volgende ochtend kon ik mij weer reinigen op mijn knieën in de biechtstoel.

Ik moet bekennen dat ik gans mijn leven een zondaar was.
Vooral in begeerte en gedachten. Dagelijks gebukt onder de lusten en de lasten.

Van de Pars pro Toto. En van de Dingen die (nooit) voorbijgaan.

 

315764

 

De commentaren zijn gesloten.