16-04-17

de assistente en de lichtman van de Maestro

 

Giovanni Mongiano - Volhardend acteur

Slechts twee voorkeurstemmen krijgen bij lokale verkiezingen, twintig exemplaren verkopen van je nieuwste dichtbundel, een concert spelen voor drie rijen: de vernedering van de desinteresse komt in vele vormen en kan vernietigend zijn. Je kunt dan gaan mokken of depressief worden, of je kunt het hoofd recht houden. Weinig artiesten houden het zo recht als de Italiaanse acteur Giovanni Mongiano (65).

Toen die vorige zaterdag zijn speelse monoloog Improvvisazioni di un attore che legge (Improvisaties van een acteur die leest) wilde brengen in het Teatro del Popolo in Gallarate, een kleine stad in Lombardije, bleek dat er wel erg weinig popolo in het teatro zat. Geen hond, meer bepaald.
‘Maestro, ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar de zaal is leeg’, kwam zijn assistente hem melden in zijn kleedkamer.

Ieder ander mens zou naar huis gegaan zijn. Niet Mongiano. ‘Lo spettacolo stasera si farà’, antwoordde hij, dat is Italiaans voor the show must go on. Helemáál leeg was de zaal trouwens niet. Zijn assistente was er en de lichtman. En de caissière, maar die ging al na 15 minuten naar buiten omdat ze een telefoontje kreeg. Ze keerde niet meer terug. Mongiano speelde zijn hele voorstelling, een uur en twintig minuten, en met verve. We weten dat dankzij zijn lichtman, die ontroerd was door het professionalisme van de acteur en een brief stuurde naar een lokale krant.

Toen de Corriere della Sera het nieuwtje oppikte, ging het opeens snel. Heel Italië is gecharmeerd door de houding van de acteur die het spektakel belangrijker vindt dan zijn ego.

...

Uit: Weekblad van de Standaard - 15 april 2017 -

 

Geen hond, meer bepaald.

 

Maar de dood was wel gekomen.
De Maestro keek haar vermanend in de ogen.
En ze lachte haar valse tanden bloot.

Zoveel leegte. Om zich heen. En ze genoot.

Alsof het leven uit de zaal gezogen was.
Maar zijn stem
en zijn geloof vulden de afwezigheid.

Met de zekerheid dat je elke dag zelf het theater maakt. Met of zonder popolo.

 



PS.
Een lege zaal en een leeg graf.
Pasen.
En dan volgt de triomf.
Hallelujah.

Maar mijn genegenheid gaat uit naar de assistente
en de lichtman.
Zij die je niet ziet. In de leegte. Of onder het applaus.




 

https://www.youtube.com/watch?v=jSQqbJPoSbw&index=4&a...

 
www.youtube.com
Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) Zaide, Act 1 : Zaide' aria "Ruhe Sanft, Mein Holdes Leben" Lucia Popp, soprano

313407

 

De commentaren zijn gesloten.