08-04-17

Un instant perdu

...

Het verband is: het ogenblik. En het plezier.

Winnie leeft onvermoeibaar van avontuur naar avontuur, van tak naar blad naar honing. Brel zingt zich elke seconde de longen uit het wegterende lijf. Camus dan weer zoekt levenslang rusteloos naar zijn bestaansreden.

Alle drie leven ze heftig in het nu. Alle drie zijn ze wat Camus zou noemen ‘absurde helden’.

En van alle drie heeft Camus het het helderst verwoord. Piepjong al had hij het door. Toen schreef hij over het ogenblik. De mooiste ogenblikken, schreef hij, ‘hangen ergens in de eeuwigheid’.
Un instant suspendu dans l’éternité.

Het ogenblik als een hangmat in de bries van de eeuwigheid.

Uit: Si & La - Bernard Dewulf
Weekblad - De Standaard - 8 april 2017

                                                  ...

 

Ik heb er vele verloren.
Onderweg. Van ergens naar nergens.
En in de verte de horizon.

En wat er achter lag.

Ondertussen vergat ik ze.
Te koesteren. De ogenblikken.
Van het hier en nu.

Gemis is een bedrieglijk gat.

En verlangen een lenige leugen.
Die wanhoop wikkelt in vurige hoop.
En de verte verkoopt als een belofte.

Het land waar de eeuwige liefde woont.


             ...


PS.
Hun peilloze clair-obscur. Hun wanhopige hoop.
De schaterlach van hun afgrond.
De lichtheid van hun zwaarte. De kwinkslagen van hun tristesse.
De oogopslag van hun zinnelijkheid.

...

Dewulf is groot. Mijn held van woorden.
Hij schrijft mijn ogenblikken naar het geluk.
Ik proef het hier en nu.

Le petit déjeuner. De mon temps perdu.


 312363

Post een commentaar