28-03-17

C'est la phrase

Woolf geloofde niet in een objectieve, ware werkelijkheid, alleen in de persoonlijke ervaring ervan, een ervaring van de geest, van het bewustzijn. In haar essay MR. Bennet and Mrs. Brown (1923) neemt ze stelling tegen de eis van sociaal en politiek engagement die een voorgaande generatie schrijvers aan de literatuur stelde. Straatrumoer, actualiteit en sociaal engagement leverden in haar ogen dorre romans op waarin geen enkel personage de lezer kan laten weten wat het is om individu te zijn, om de realiteit persoonlijk te ondergaan en desnoods te misverstaan.

Uit ' Het geluk van de eenzaamheid' - Connie Palmen
Essay in de verzameling Het drama van de afhankelijkheid - pag. 263

 

                                                            ...

 

Het licht van de ochtend
ligt als een leeg blad over de blank gemarmerde tafel.
Een tabula rasa die ik mag betreden. Als ontdekker en schepper.
Van zwart over wit.

De kleine god van papier. Een oude kleuter die kleurt, knipt en plakt.

Ik had een literaire week nog voor de boekenweek begon.
In gesprek met twee dichters en een non fictie schrijver.
Iedere keer met een andere textuur. Van vorm en inhoud.

Pakje en verpakking.

De non fictie schrijver vecht nog altijd om de wereld te veranderen.
Hij is Aanklager en Rechter.
Uiteindelijk kwamen we tot een minnelijke schikking.

Hij zou de Wereld en de Mensheid redden.
Ook in mijn naam. En het deel van mijn Schuld op zich nemen.
Zodat ik mij met een gerust geweten kon toeleggen op de kleine wereld.

De keukentafel, de dingen die voorbij gaan, kinderen en kleinkinderen.
De wereld van elke dag.

Die ongevraagd maar dringend voor je deur staat.

De tastbare hulp.

Hij zou dan, niet gestoord door de dagelijkse banaliteit,
de Geschiedenis ondersteboven halen, en als Rechtvaardige Rechter
Regeringen naar de Rechtbank leiden. En in zijn laatste boek ook nog het Klimaat redden.

Het leek mij een faire deal.



PS.
De non fictie schrijver boert niet slecht. Aan één boek van Aanklacht,
hield hij een buitenverblijf over. In la douce France.
Waar hij nu de sterren van de hemel schrijft.

Zijn woede rendeert.

Schoonheid is voor dichters en dromers.
Zij die investeren in weerloosheid en ontroering
kunnen niet leven van hun nutteloze zinnen.

Tussen de bloeiende seringen. Onder de maan op de lange rivier schuift zijn kano naar zee.




 311254

 

De commentaren zijn gesloten.