21-03-17

Hij dacht dat hij een boom was

...

De gedachte het verlangen een deelnemer

De gedachte het verlangen een kopieerapparaat te zijn

De billen van een kantoorbediende te printen

In een donkere bureaulade te liggen

Elk denkbaar moment onverwacht vastgegrepen te worden

Een nietmachine te zijn om de dingen aan elkaar te klemmen

Of het verscheurende verlangen een liniaal te zijn

De werkelijkheid ijken aan mijn onbuigzame karakter

Een houvast worden

Het verlangen in zee

Smeltende zon te zijn

Ergens anders ter wereld weer boven te komen

De gedachte het verlangen een boom

Om bloot te worden en opnieuw te beginnen.

 

Dit is het nieuwe stadsgedicht van Maarten Inghels bij de eenzame uitvaart van meneer P.V.d.W.
Hij was geboren op 28 juli 1944 te Serskamp en overleed in woon-zorgcentrum Sint-Anna te Antwerpen op 4 maart 2017.
Zijn begraving vond plaats op maandag 13 maart 2017 op Schoonselhof. Meneer P.V.d.W. was een zwembadbouwer maar leed aan het einde van zijn leven aan psychische problemen.

                                          Hij dacht dat hij een boom was.


Uit De Standaard - 20 maart 2017

 

 

Wees een tak voor elke vogel.
Als ik ooit reïncarneer, wil ik een boom worden.
Breedgeschouderd en bladvullend.

Ik schrijf dan over de ruimte. Met wiebelende pen.

Vang het zonlicht op.
En strooi schaduw onder mijn lover.
Ik was me in de regen.

En mijn thuis is de grond. Waaruit ik geboren ben.

Mijn weemoed is de verte.
En mijn verlangen de hemel.
Mijn gasten zijn de vogels.

Met elke tak een nest voor hen. Hun droom van een boom.

 

 

 310585

 

Commentaren

"Sluit even je ogen
en laat hem dan los.
Dan maken we samen
een droom van een bos..."


Aan het bankje van Marius.
Om even weg te kunnen dromen.

https://www.youtube.com/watch?v=vk01ck4YOUM


Groeten op deze eerste lentedag, Uvi.
Nina

Gepost door: Nina | 21-03-17

Reageren op dit commentaar

dag Nina,

jawel, aan Bart dacht ik ook bij die laatste woorden.

Maar Marius... ?

Gepost door: Uvi | 21-03-17

Dag Uvi,

Ik dacht aan de bomen (het bos?) achter het bankje van Marius.
Om bij weg te dromen.
En zijn uitnodiging even bij hem te komen zitten.

http://uvi.skynetblogs.be/archive/2016/11/06/de-onzichtbare-suppoost-8666949.html

Nina

Gepost door: Nina | 21-03-17

Reageren op dit commentaar

dankzij jou, Nina,
lees ik nu en dan nog eens een "oude" tekst...

merci.

Gepost door: Uvi | 21-03-17

De commentaren zijn gesloten.