23-02-17

‘Ik wil altijd vertrekken.’ - Partir sans sortir.

Marcel Möring is nergens geworteld. Niet te verwonderen dat al zijn boeken gaan over tijdloze zwervers.
‘Ik wil altijd vertrekken.’‘Marcus Aurelius zegt dat je je niet moet druk maken om dingen waarop je geen invloed kunt uitoefenen’, zegt Marcel Möring als ik hem interview in zijn Rotterdamse huis.
‘Al meteen na het verschijnen van mijn debuut in 1990 koos ik ervoor mij niet aan te trekken wat de wereld vindt, te stoppen met werken als journalist en dus de armoede te kiezen. Als ik tachtig ben wil ik hebben gedaan wat ik nodig vond. Ik schijn een verkeerd bedrijfsmodel te hebben…’ grapt hij.

Arm is Marcel Möring (59) niet meer. Hij woont met vrouw en zijn twee volwassen kinderen uit zijn eerste huwelijk in een mooi herenhuis in Rotterdam en serveert vanuit de open keuken thee met honing.

 

 

 

 

Commentaren

De verte beminnen. Dat klinkt mooi.
Ik lees een hoop schoonheid.

Gepost door: Edwin | 23-02-17

Reageren op dit commentaar

Dag Edwin,

iemand die de tijd neemt om een reactie te schrijven,
het blijft mij verwonderen.
Ik hoop dat hij goed besteed is...

mvg

Gepost door: uvi | 24-02-17

'Geloof me niet, als ik zeg dat ik altijd wil vertrekken.'

Beste Uvi,

je hebt het niet gezegd maar je bent vertrokken...

Hopelijk kan ik je hier nog blijven lezen ?
Want een dag zonder je woorden
is voor mij een verloren dag !
Dat weet je, nietwaar ?

Lieve groetjes van Titi (en Roger)

Gepost door: e.de Witte | 24-02-17

Reageren op dit commentaar

dag Elisabeth,

ginder in dat FB-land, voelde ik mij meer en meer een vreemdeling.
Alleen gelaten.
Niet opgenomen tussen die blinkende duimen.

En dus verdween ik in alle stilte. Opnieuw naar hier.

Zolang als Skynet en mijn gezondheid van lichaam en geest
het toelaten. Hinkel ik over dit wit.

En hoop gemeend dat ik afkick van mijn FB-verslaving.

mooie dag nog!

Gepost door: uvi | 25-02-17

Beste Uvi,
mijn oude virtuele vriend,

Ik zal je altijd volgen
overal waar ik kan,
want je poëzie
kan ik niet missen en,
zolang als wij leven,
zal ik blijven genieten
van jouw woorden
die ik lees misschien
niet altijd zoals je schrijft
maar zoals ik die voel
en dat is belangrijk...

Bedankt om altijd
jezelf te blijven...

Liefs van titi (en Roger)

Gepost door: e.de Witte | 26-02-17

Reageren op dit commentaar

en alles begint vandaag...

Gepost door: uvi | 27-02-17

Post een commentaar