22-02-17

Wees een tak voor elke vogel

 

 

Waarde architect Benjamin,

dank voor deze visuele verankering
in de ruimte.
De leegte die een plek werd
om te blijven.

Een nest met reflectie.
En de architect: een schepper
van waterdichte dromen.

Een gebouw dat zich opricht
als een rustpunt voor de regen,
een streling voor de wind

en de verte
die het verlangen zichtbaar houdt.

 

 

 

PS.
Ik volg de jonge architect al vanaf de aankoop van het vervallen huis.
Hij droomde van een bureau.

Het gebouw staat er ondertussen.
Als een reiger op hoge poten.

Vijf hoog. Een kraaiennest.
En uitkijkpost naar de verte.

Hier komt mijn bureau, zei hij.
Toen we onder het dak  kwamen.

Alles stond  nog in de steigers.
Maar we zagen de verte al dromen.

Volgend weekend verhuizen we, zei hij. Verleden zondag.
Dan kom je een kopje koffie drinken, lacht hij.

Nu nog de dromen uitpakken.







De commentaren zijn gesloten.