09-02-17

is het uit kou of uit liefde

 

 

 

Februari

 

De berken staan grauwwit 
als dunne aspergeachtige damesbenen 
voor het eerst zonder nylons. 
Het kreupelhout schuurt knisperig 
als een huig-r langs onze kleren; 
het kreupelhout waaraan als nevel 
de sluiers van door en door luchtig geklede 
voor te lompe liefde voortvluchtige, 
altijd een beetje te licht lachende minnaressen 
zijn blijven hangen. 

Het is niet meteen duidelijk of we mekaar 
zo stevig vastpakken uit kou of uit liefde 
maar misschien is dat hetzelfde. 
Want koud is het hier 
als in een soort kathedraal, het soort, 
diepvriesreligie dat 2000 jaar lang Christus 
koel heeft bewaard. En de zon schijnt 
als het lichtje in een koelkast. 

En de mist 's avonds lijkt op het soort vaagheid 
dat ontstaat in het hoofd van een seniele god 
die niets meer, laat staan een landschap, 
kan onthouden. Kijk maar waar ie nou weer 
Leuven anno 1975 heeft verloren gelegd.

~Herman de Coninck

 

                               ...

 


Bijna twintig jaar geleden. Ik lees hem

zoals je een oude bekende meent te herkennen.
Op straat. Niet zeker. Met dat gevoel.

Was hij dat?

De zwerver onder de dichters.
Lenig als de geschreven liefde.
Die minnares van het verlangen.

Misschien las ik 'm vroeger wel anders. Omdat ik anders was.

 

 

 PS.
Op 22 mei 1997 overleed De Coninck in de Portugese hoofdstad Lissabon.
Zomaar op straat.
In de armen van Anna Enquist.

Er zijn slechter plekken om te sterven.
Hij was 53 jaar oud.

 

 

 

 

 

Post een commentaar