09-03-17

Eenzaamheid en isolement

 

 

 Partir sans sortir

 

gelukkig ben ik maar een amateur van amare.

Het witte vlak
is een wiegende weide. Die wacht.
Op wolken die overdrijven.

Met een jongetje dat sabbelt op een sprietje gras.
En naar Scandinavië kan reizen.
Roerloos en ontelbare malen.

Op de rug van zijn pen. Zonder te falen.

 

 

 



PS.
Zopas vond ik deze woorden  in mijn 'map concepten'.
De titel, denk ik, verwijst naar een of ander artikel,
dat ik vergeten ben.

Vermits ik mijn geheugen nu en dan uitbesteed
aan mijn onderaannemer Google,
liet ik hem een onderzoek starten.

Ik kwam heel wat mooie titulatuur tegen.
Maar zonder een spoor dat mij naar deze tekst leidde.
Meer broodkruimels achterlaten, hoorde ik Klein Duimpje mij verwijten.

PS.
Ik plakte dan maar een andere titel boven de woorden.
Ze vinden mekaar wel.



309474

Post een commentaar