01-02-17

Haar schorre hoge hakken...

 





De stem van haar hoge hakken

 

Zoals papier wacht

nog onbeschreven en zonder zin
zo luister ik
naar de avond

geluid met betekenis

stappen door het duister
het ritme en het timbre
van de pas

de stem van haar hakken.

 

 

PS.
Ach, Facebook lijkt mij een vriendelijke dame.
Zo zie ik ze graag.
Nog niet achter de Sanseveria's. Maar toch.

Jawel, ze kleedt zich hip.
Met overdreven rouge op haar lippen. En haar duimen.
Haar reddingsboei. Voor aandacht.

Bouwvakkers zingen voor haar.
Niet meer.
Hilversum III en Van Veen, passé.

Vanochtend dacht de dame weer aan mij. En aan haar hoge hakken.

 

 

 

Post een commentaar