29-01-17

In het talmende licht

 

Rest, 1905, Bridgeman art- Hammershoi

Bernard Dewulf over het raadsel Hammershoi - In het licht van elkaar

Ik weet nog hoe ik zijn werk heb gevonden. Ik wilde, nog hoopvolle jaren geleden, een ‘poëtische anatomie’ van de vrouw schrijven. Van boven tot onder. Ik was nog maar bij de hals of ik kwam ­Hammershoi tegen. Zelden had ik zulke zinnelijke vrouwenhalzen geschilderd gezien, ook al zijn het feitelijk nekken. Daarna wilde ik zijn hele werk kennen.
Uren heb ik intussen gekeken naar zijn werk en ik kom er niet uit: kijk ik nu naar geruisloos geluk of peilloos verdriet? En van de nek van Hammershois vrouw kwam ik al snel uit bij zijn liefde voor het licht. Het is de logica zelve, maar je moet het zíén.
...

In het licht van Hammershois werk is het petite histoire, hoe pijnlijk die misschien ook was – of niet – in de werkelijkheid. Wat overblijft, in de schilderijen, is een bestaan vol onpeilbare stilte.

En ja, de trouwe aandacht van een stille man voor zijn, zo te zien, nog stillere vrouw, hun gezamenlijke hoge kamers, het licht dat ze er deelden, hun schuchtere bewegingen, de dagelijkse uren die ze er jarenlang verzamelden – in een bijzondere saamhorigheid die mogelijk vooral in de verbeelding van de verf bestaat.

Uren heb ik intussen gekeken naar zijn werk en ik kom er niet uit: kijk ik nu naar geruisloos geluk of peilloos verdriet? Naar koud of warm licht? Naar verveling of, integendeel, bezieling? Naar een wachtkamer of naar een woonkamer?

Nooit geeft Hammershoi uitsluitsel.

zaterdag 7 januari 2017 - dS Weekblad

...

En ja, de trouwe aandacht van een stille man voor zijn, zo te zien, nog stillere vrouw, hun gezamenlijke hoge kamers, het licht dat ze er deelden, hun schuchtere bewegingen, de dagelijkse uren die ze er jarenlang verzamelden – in een bijzondere saamhorigheid die mogelijk vooral in de verbeelding van de verf bestaat.
...

 

Mag ik de zinnen nog even herhalen.
Misschien was u wel te gehaast.



Het licht legt zich over haar.
Als een herhaling.
Van ochtend naar avond.

Het nodigt je uit. Om te aarzelen. Te dralen.

Misschien zag je de vraag van de verf niet.
Hoe ze je aankeek. En zich overgaf. Als een geliefde.
Haar hals op je wachtte. Voor een ogenblik.

Om zich daarna weerloos aan te bieden. Volmaakt verloren.

Voor de verbeelding van je lippen.
Of zie je dat dan niet. Hoe onmachtig ze wacht.
Op het zuchten. Van je adem. Badend langs haar haargrens.

En haar hals. Een strand vol begeerte.

Hoe bedrieglijk de stilte is. En de jaren gevangen.
In het gemis en de hunker. De gewelddadigheid
van de werkelijkheid. De lichtheid van dat bestaan.

Terwijl ze niet anders wil dan sterven. In je talmende armen.

 

 

 

PS.
Une petite histoire. Het klinkt als Eine kleine Nachtmusik.
Wat zijn wij anders in dit leven dan une petite histoire.
En als het werkelijk meezit Eine kleine Nachtmusik.


 

 

 

 

 

Commentaren

Prachtig schilderij, Uvi: wat een hals! Zo mooi hellend, glooiend. Zo uitnodigend. Zoveel bloemsteel.

Het valt mij op dat je je de jongste tijd laat inpalmen door veel meer beelden....
Maar met zo'n hals kan dat niet anders.

Er zijn nog van die verstilde schilders in Scandinavië.

Ben even uit circulatie door ziekte, komt wel weer goed.

Grt
G

Gepost door: Guido | 30-01-17

Reageren op dit commentaar

Prachtig schilderij, Uvi: wat een hals! Zo mooi hellend, glooiend. Zo uitnodigend. Zoveel bloemsteel.

Het valt mij op dat je je de jongste tijd laat inpalmen door veel meer beelden....
Maar met zo'n hals kan dat niet anders.

Er zijn nog van die verstilde schilders in Scandinavië.

Ben even uit circulatie door ziekte, komt wel weer goed.

Grt
G

Gepost door: Guido | 30-01-17

Reageren op dit commentaar

Mooi, Guido,

zo'n reactie. Tweemaal. Met de hulp van een falende techniek.

Maar de herhaling laat ons leren. Dat weet JIJ beter dan wie ook.
Enseigner, c'est répéter.

Ik hoop écht Guido, dat het maar een banale griep is
die je uit circulatie houdt.
Moge je weer vlug het leven en de letteren onveilig maken!

Tot dan...

Gepost door: uvi | 30-01-17

Reageren op dit commentaar

Nu geveld door serieuze prostaatoorlog waar bacteriën al half resistent op reageren. Hoe onze kinderen morgen zullen moeten genezen van infecties, is mij een raadsel.

Gepost door: Guido | 30-01-17

Reageren op dit commentaar

o, Guido,

zovele jaren terug... was (ben?) ik ook een oorlogsslachtoffer...

ik hoop dat de doktoren
je raadsel vlug oplossen.

Sterkte!
Als dit woord iets kan betekenen. JIJ moet het tenslotte wezen.
- Ik hoef het maar te spellen.-

Dag reiziger! Jij die zo graag de wereld betreedt.

Gepost door: uvi | 30-01-17

De commentaren zijn gesloten.