24-01-17

Later was een ver land

 

Later was een ver land

 

Vakantie is mij een ontheemd woord.
Een vreemdeling.
Die ik ooit tegenkwam. Ergens.

Toen ik nog aan m'n pen likte.
En over mijn dag kraste.
Als een jongetje.

Knikkers in een gelapte broek.
En langzame weiden
als wiegende zeeën.

Die wij kenden
uit schoolboeken.
En tekenden.

Wolken en een zeilbootje
waarop wij lagen
te dromen. Van later.

Later was een ver land.

 

 

23-06-12

 

 

PS.
Niet ver van hier,
stond enkele minuten geleden, mijn lieve princesse
gespannen op de bus te wachten.

Dat weet ik. Want vorige week, stond ik samen met haar te oefenen.
In het vroege donker.
Zij moest naar school. Van de stad naar het dorp waar zij gevlucht was.

En dus was alles nieuw. En leerde zij de omgekeerde weg. Kennen.

Wij giechelden als pubers. Zij een prachtig gekleurd meisje.
Dat dertien werd.
En ik. Haar grijze opa. Die later al lang gepasseerd was.

En vooral veel vroeger overhield. Om van te houden.

 

De commentaren zijn gesloten.