17-01-17

un livre heureux

 

 

 
 
www.youtube.com
Invité d'honneur de François Busnel, Daniel Pennac vient évoquer son tout dernier roman, «Ils m'ont menti», premier tome du «Cas Malaussène», publié début ja...

 https://www.youtube.com/watch?v=kShOEYENg6U

 doorschuiven naar 5'

 

 een ongelukkig dagboek

 

Ik heb een moeilijke relatie.
Met Facebook. Ook met mezelf.
En zo kan ik nog wel wat opsommen.

Juist, ook met getallen, bijvoorbeeld.

Neem nu Facebook.
Dat boek verwaarloost mij. Geen duimen of hartjes.
Net of ik niet besta.

Het is een ongelukkig boek, denk ik. Misschien moet ik het wel mijden.

En zo denk ik plots terug aan La Grande Librairie
en de dichter Christian Bobin.
Et sa si belle parole:

Un livre heureux est un livre qui sait nous entendre.

Une phrase qui sait vous entendre.
Zo'n zin wil ik je schrijven.
Maar waar vind ik de woorden.

Want zonder woorden kan een zin niet gelukkig zijn.

 

 

PS.
Twee dagen van groot verdriet. En spanning.
Gisterenavond, een gebroken man.
Dolend in zijn eigen stad. Verdwaald in zichzelf.
En het leven.

Soms wou ik dat ik een hondje was. Met een stamboom.
En een baasje dat me uitliet...

                 ***

 

 ...

Soms scroll ik door Facebook en lijkt het weer alsof iedereen weet waarmee hij of zij bezig is, behalve ik. Natuurlijk is het ook belangrijk om sterk te zijn. Tijdens mijn depressie huilde ik soms uren achter elkaar en wilde ik iedereen omhelzen. Ik dacht dat ik me na jarenlange afstandelijkheid voor iedereen moest openstellen.
‘Nee,’ zei dr. Engel, ‘kwetsbaarheid heeft geen aan-en-uitknop. Het heeft een dimmer, waar je voorzichtig aan kunt draaien. Kies je momenten. Bij een gesprek met je geliefde in bed ben je eerlijk, bij een gesprek met een collega op de kerstborrel zeg je gewoon dat het goed met je gaat.’
Dit realisme hielp me: mijn vriendin en ik ­bleven bij elkaar en gingen samenwonen, mijn knieoperatie dwong me om stil te ­zitten, en de revalidatie leerde me om op dezelfde wijze mijn boek stap voor stap op te bouwen. ...
... Een depressie kent lang niet altijd een positief einde. Bovendien kunnen we helemaal niet overleven zonder verzinsels, dan zouden we geen verhalen meer vertellen of grappen maken – de mooiste onderdelen van het leven. Maar ik denk wel dat zelfinzicht en ontwikkeling altijd pijn met zich meebrengen. En die pijn gaan we te vaak uit de weg.

Uit De Standaard - 17 januari 2017 - Rutger Lemm - schrijver

                                                  ...

303434 

De commentaren zijn gesloten.