15-01-17

Soms wou ik dat ze een hondje was...

 

Snoesje, de gesteriliseerde kattin van buren M. & P.,
kijkt hautain en ogenschijnlijk onverschillig toe, hoe buurvrouw K.
voor de zoveelste maal vandaag met Pistache, haar nieuwe liefde,
naar hetzelfde vertrouwde plekje trekt om daar zijn behoefte te laten doen.

Zij draagt de puppy voorzichtig en overbezorgd over het natte gras.
Tot aan de plek, die hij later in zijn (haar, het is een vrouwtje, met dank aan Koning Filip)
aankomend hondenleven mag vinden. Op de geur.

Mijn buren K. & W. zijn welstellende en weldenkende mensen.
Een huis hier, een optrekje ginder en dan nog een buitenverblijf aan onze Noordzee.
Pistache moet het lege nest opvullen, zegt buurman W.
Terwijl hij gulzig ruikt aan een relikwie uit zijn vroeger nest. Pistache, bedoel ik, niet de buurman.

Sommige honden hebben geluk, denk ik.
Terwijl ze wegrijden. Het hondje illegaal vooraan op de schoot.
Van 'de lege nest oma'.

 

Enkele huizen verder woont sedert gisteren mijn haveloze dochter.

Zij is buitensporig lyrisch deze ochtend. Want een nieuwe lente, een nieuw begin.
Maar het gevaar loert al om de hoek.
Op haar terras komt een winterkat haar verleiden.

Verwaarloosden ruiken mekaar. Op afstand.

Gelukkig volgens haar huurcontract,
mag ze niet roken. Geen dieren in huis. Woeste mensen wel.
En ademen is ook toegestaan.

Doch, ik beaam. Allemaal goed voor haar. En haar vertederde gevederte.
Ik weet er alles van. -Als ervaringsdeskundige en autodidact.-
Hoe vlug ze valt. Waar anderen moeiteloos rechtop blijven staan.

Soms wou ik dat ze een hondje was.



 

PS.
Koffiezet en kopjes, suiker en eieren, zetels enzoverder vanochtend al naar ginder gesleurd.
Een ademzucht verwijderd van opa.
Da's wel heel erg dichtbij.   Gelukkig geen zolder deze keer.

Maar daar moet ik wel duur voor betalen. Sponsor van haveloze kinderen.

Gisteren, zelfs met de hulp van politie, amper wat mogen meenemen.
Terwijl daar alles van haar (van opa, feitelijk) is.
Een briesende man met twee gevaarlijke honden, gebarricadeerd in zijn living, 

daar begint zelfs een team politie-agenten niet aan.

Trouwens, dochter mag wettelijk, zonder bevelschrift van Rechter, niets meenemen.
Maar zij heeft nog geluk
dat ze de bedden en het meubilair van de kinderen mag meenemen.

Maandag, met versterking van het politiecorps een nieuwe poging
om nog wat uit de brand te slepen.

 

Ondertussen ben ik zo gelukkig met mijn lege nest. Geen Pistache nodig om mij te redden.

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.