12-01-17

dagboek van de angst

 


Hoe kan ik hem bedwingen. Dat monster van Loch Ness.
De oude man en zijn angst.
Hoe een dochter en haar turbulenties
hem dag en nacht in stormen stort. Van vrees.

Waar kan ik heen?

Ook het bed biedt geen troost.
Noch de radio of de krant.
Overal wordt hij achtervolgd.
Dichters zijn weerloos. Hulpeloos als barricade.

Enkel het getik op dit witte venster vergeet de tijd.

 

 

 

PS.
Ziek van angst voor geweld.
Nog enkele dagen en er is meer duidelijkheid.
Dan zie ik het monster boven komen. De verhuis nadert.

Nu maken gedachten het misschien wel groter dan het is.
Misschien blijft het onzichtbaar. En weg.
Zoals aangekondigde stormen.

Hoe overleven mensen? Hun angsten. Thuis en in de wereld.

Mijn struisvogel is wakker.

Van de pijn.
Ik trek zijn hoofd uit het zand.

PS.
Dochter moet weg. Hoe reageert een agressieve man?
Zaterdag wordt huurcontract getekend. En dan?
Ik kokhals van de angst.

PS.
Haal ik dit hier straks weg? Welke zin heeft dit hier?
Een therapie. Om het in de ogen te zien?
ik denk nu vooral aan partners en ouders die lijden onder stalking
en geweld bij hun kinderen.

 

PS.
De pesterijen zijn al gestart. Hij heeft de (haar) wasmachine al onklaar gemaakt.

 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Monster_van_Loch_Ness

 

 302731

Commentaren

Dan zou je willen kunnen bidden.
"Heer, laat deze beker aan mij voorbijgaan."
En geloven dat het helpt.

Sterkte Uvi

Nina

Gepost door: Nina | 12-01-17

Reageren op dit commentaar

weet je, Nina,

raar dat menselijk lichaam,

Mrs. Jones gaf mij een Xanax,
en in plaats van blode Jan werd ik weer Jan Zonder Vrees,

bizar zo'n onooglijk klein chemisch wonder...

dank voor je medeleven

Gepost door: uvi | 12-01-17

De commentaren zijn gesloten.