02-01-17

brief

Het is al veel te laat voor dit oud jongetje. Maar om één of andere reden, tikte ik mijn lievelingswoord "brief" in de zoekfunctie. Een zacht woord nog even voor het slapen gaan.
Boven kirt mijn kleindochter. Dolgelukkig. Zopas stond opa toe dat haar vriendin blijft slapen.
Meisjes bij meisjes.

Wanneer ik door de stad wandel, word ik gelukkig en bedroefd, bij het zien van de uitgelaten pubers.
Blij om hun vriendschap, wat verdrietig omdat ik vrees dat mijn nageslacht te weinig dit heerlijke bakvisgevoel kan uiten. En ervan genieten.

Vriendschap, bestaat er een mooier woord.
En dan bedoel ik niet dat woordje op FB, verdampt tot een getal.


Neen, tastbaar dichtbij. Op een kamer. Of in de stad. Dat gulzig gegiechel.
Die niemandalletjes. Over alles en nog wat. In mijn tijd vooral gebabbel. Van mond tot mond.
Nu zit er zo'n mobiel ding tussen hen.

Boven is het niet stil. Opa gaat slapen en zal zo dadelijk de juffers verzoeken om in de living te genieten
van elkaars nabijheid.

Deze brief schreef ik aan jou, late lezer of vroege vogel.
Ik wou dat het brieven sneeuwde vannacht.

 


301684



 

De commentaren zijn gesloten.