02-12-16

alleen mezelve niet...

Ik wilde schrijven over de geheimen die mensen hebben voor elkaar, over de vraag naar het verband tussen openhartigheid en intimiteit. Jij bent een schrijver van wie ik belangrijke lessen geleerd heb over geheimen, verborgen motieven en mysterie. Misschien geen wonder dat ik dat juist van een toneelschrijver heb geleerd: die heeft als materiaal vooral wat mensen zeggen, en die zeggen nu eenmaal niet wat ze bedoelen. En door de manier waarop ze dat zeggen onthullen ze hoe het werkelijk zit. Toneel lezen en zien (en schrijven) is de beste leerschool voor subtekst.

Je hebt een liefdevolle reden voor leugens gegeven door je uitspraak dat juist ‘wrede mensen zichzelf toonbeelden van oprechtheid noemen.’ En in een opmerking over schrijven zeg je: met elk geheim dat je onthult, dien je het mysterie te vergroten. Daar denk ik heel vaak aan.

Uit: Briefgeheim - Marijke Schermer 
Een auteur schrijft een brief aan een collega, een personage of een boek.
De Standaard der Letteren - vrijdag 2 december 2016

                                                                 ***

Er is een zin van de helaas bijna vergeten Nederlandse romancier J. van Oudshoorn
die ik vaker citeer omdat hij zo typisch is voor wie zichzelf schrijvenderwijs wil ontplooien:
‘Alle anderen had hij kunnen zijn, alleen zichzelve niet.’
Op Michaël Vandebril is die zin bij uitstek van toepassing: hij is de dubbelganger van een dubbelganger.

Uit: Een mooie schijn-beweging. -
In zijn bundel New Romantics poseert en citeert dichter Michaël Vandebril naar hartenlust.De Standaard der Letteren - vrijdag 2 december 2016

                                                                  ***

 

Er is wat fout gelopen met mij.
Ik had best iemand anders kunnen zijn.
Een schrijver, een impressionistisch schilder, een professor...

Deze verwachtingen kreeg ik allemaal toegeschoven
in een vraag.
En telkens moest ik hen ontgoochelen.

Dat ik niet was, wie ze meenden te zien.

Ook voor mezelf
was het moeilijk om niet te zijn.
Wie ik had kunnen wezen.

Als ik zoals gisterenavond,
in mijn chaise longue,
naar La Grande Librairie kijk

dan geraak ik in een roes.

Daar op dat beweeglijke scherm, un tableau vivant,
zie ik me zitten.
Een beetje excentriek of artistiek. Erudiet.

Alleszins iemand.
Anders.
Waarin ik de man die ik ken, meen te herkennen.

Alleen zijn talenten heb ik niet.

 

 

 297703

De commentaren zijn gesloten.