01-12-16

een geur van devotie

 

 

 

bernard dewulf


Daarstraks zag ik de zee
zweven

ze leek op een meeuw

en het blauwe water van de hemel
viel niet naar beneden
maar trotseerde de zwaartekracht

zoals de storm
peilt naar het evenwicht van schepen
in de kanteling van hun bestaan

om niet te vergaan.

***



Toewijdingen


Het is een woord uit een andere tijd.

Toegewijd.
Een vorm van devotie.

Voor ik deze dag achter me laat,
lees ik nog even Dewulf.
Mijn kleine god en toeverlaat.

Hij schrijft over schilders.
En penseelt poëtisch
over het witte canvas: verf van woorden.

Ik drink en inhaleer.
Twee gebreken en geneugten.
Rust en stilte. Ze geuren naar vroeger.

Toen vrouwentongen door het venster keken.

 


PS.
Het WWW is klein geworden. Een mondiaal dorp.
Met steegjes en verkavelingen.

Ik verdwaal in hun efemerisch verhaal.
Daar besta ik slechts even.
Een duim lang. En onzeker.

Ik ga voor een nieuwe wereld.

A brave new world.
Waarin ik de straten teken.

Rituelen. Om me heen leg.
Als barricades.
Tegen de leegte.

De nacht mag het duister binnenlaten.


PS.
Toewijdingen - Verzamelde beschouwingen -  Bernard Dewulf.
Uitgeverij Atlas - 2014

 

 PS.
Dank voor de foto, D.
Bizar. De foto bleek niet zichtbaar voor de lezer.
Terwijl hij op mijn scherm stond te glunderen.

Dank voor de opmerking Mrs. J.

 

 

De commentaren zijn gesloten.