18-11-16

de jaren van verstand

 


'Nee, en ik ben ook nooit getrouwd geweest', zei ze trots.
'Ik kon elke dag een andere man krijgen. Tot ik ver boven de zestig was nog. Getrouwde mannen wel te verstaan... Dan is er toch iets mis met mannen, en met trouwen?'...

...

Toen ik dit las, werd ik verdrietig.

Ze was 92 geworden en nog niet tot de jaren van verstand geraakt,
dacht ik. Want ik was zelf een man. Minnaar en jager.
En dus loenste ik al eens naar een prooi.

Hoewel ik, geloof me, een heer ben met respect
voor elke vrouw.
Maar helaas, zwak en nu en dan zelf een prooi.
Van mijn verlangen.

Ach, mannen, het blijven jongetjes.

Aan de rokken van hun moeder.
En als dan, op rokjesdag, de wind heel even het textiel beroert
tot boven de knieën van zo'n pedalerend meisje,
dan geraken ze ontroerd.

Tot aan de onschuld van hun 'Eerste Communie'.

 




PS.
De dames zijn veel sterker dan de heren. En geslepen ook.
Zij stellen zich schijnbaar op als een prinses in nood.
Om gered te worden. Door een troubadour. Of een hoofse ridder.
Op zijn witte hengst.

Maar als hij dan met banier, gelaarsd en gespoord,
kwakend over hun gemis en verlangen, draaft...
dan laten ze hem al vlug en verveeld struikelen.
Als een oude ezel.


PS.
Als ik me goed herinner,
moest je tot de jaren van verstand gekomen zijn, (Mechelse Catechismus),
vooraleer je je 'Eerste' of was het 'de Plechtige Communie' mocht doen...

Tja, soms vraag ik me af, of ik ze niet te vroeg gedaan heb.



 

 

Commentaren

Als een oude ezel ... We voorzien een plaatsje in de kerststal voor jou :-)

Gepost door: Marleen | 18-11-16

Reageren op dit commentaar

vergeet Maria niet, Marleen...

een oude ezel alleen, waar kan die anders heen...

Gepost door: Uvi | 18-11-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.