26-10-16

Scènes uit een huwelijk

 

 

De zon omarmde mij alsof ik haar geliefde was.
Samen zaten we op een bank voor de Sint Pieterskerk.
In het tedere licht van de ochtend.
En de slapende stilte van de Grote Markt.

Aan de overkant voltrok zich de kroniek
van een aangekondigd huwelijk.
Het leek mij eerder de blauwdruk
van een ontheemd geluk.

Maar de pixels waren getuigen en zouden voor de eeuwigheid
het tegendeel bewijzen. Ze onthielden zich wel, ongeïnteresseerd,
toen de bruid alleen uit een auto moest. En de bruidegom achteloos
voor de pui van het stadhuis genoot van een sigaretje.

De ambtenaar van de Burgerlijke Stand kwam het gezelschap
minzaam uitnodigen om de trappen (van vergelijking) te bestijgen.
Hij leek mij de meest optimistische in deze scène
van een huwelijk.

Zonder superlatieven.

 

 

 

PS.
Ik werd diep ontroerd door wat ik zag.
En hoe ik vermoedde wat de toekomst hen zou offreren.

De afstandelijke begroeting werd wellicht gevoed door het feit dat
het koppel al een kind had en dus reeds een tijd samenwoonde.
De romantiek was waaarschijnlijk al lang opgelost in de dagelijkse sleur en beslommeringen.

En toch, waren ze zo (over)moedig om zich wettelijk aan elkaar te binden.

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.